V CSK 158/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 158/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa […] Szpitala […] w W.‎przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia - […] Oddziałowi Wojewódzkiemu w […]‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadnieni istnienie powyższych przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego co do przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego związanego z potrzebą oceny zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jako aktu współkształtującego treść umowy świadczeniodawcy z Narodowym Funduszem Zdrowia i stanowiącego źródło umownych obowiązków świadczeniodawcy w zakresie należytego wykonania kontraktu, pomimo braku włączenia treści tego zarządzenia do umowy stron.

Powód wskazał, że obowiązujący świadczeniodawców obowiązek oznaczenia sprawozdanych świadczeń, jako udzielonych w warunkach przymusu ustawowego, w 2009 r. wynikał jedynie z zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, a dopiero w 2010 r. zyskał podstawę normatywną w rozporządzeniu Ministra Zdrowia. W okolicznościach niniejszej sprawy postanowienia zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nie współkształtowały treści umowy i nie mogły uzasadniać oceny prawnej sprawy przyjętej przez Sąd Apelacyjny. Powód powołał się i na to, że obowiązek zaspokojenia jego roszczenia przez pozwanego miał podstawę nie tyle umowną, co ustawową, gdyż z dokonanych ustaleń faktycznych wynika, iż świadczenia, za które powód dochodzi zapłaty miały charakter ratujący życie i zdrowie.

Twierdził przy tym, że zajęcie przez Sąd Najwyższy stanowiska co do przedstawionego przez niego zagadnienia prawnego będzie służyło ujednoliceniu wykładni art. 7 ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, art. 30 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty w zw. z art. 56 k.c. Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w niej istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).

Powołanie się na występowanie w sprawie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz zaprezentowania argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których zagadnienie powstało. Zagadnienie to powinno być nadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego dla systemu prawa, nie zaś tylko dla rozstrzygnięcia w tej sprawie, na tle której miało powstać. Skarga kasacyjna wnoszona jest jednak w konkretnej sprawie, a ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy jest związany (art. 3983 § 3 i 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.Powyższych cech nie mają postawione przez powoda pytania, które postrzega on jako zagadnienie prawne, które do tej pory nie było przedmiotem rozpoznawania przez Sąd Najwyższy.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód nie sprecyzował, w związku z którym zarządzeniem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia pozostaje sformułowane przez niego zagadnienie prawne. Wbrew twierdzeniom powoda, z ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia wynika, że powód jako świadczeniodawca miał obowiązek wykonywać umowę z pozwanym dotyczącą 2009 r. na zasadach określonych w zarządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 22 października 2008 r., nr […], a w kolejno podpisywanych aneksach do umowy o udzielanie świadczeń medycznych powód i pozwany odwoływali się bezpośrednio do zarządzeń Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniających zarządzenie z 22 października 2008 r., nr […].

W tych okolicznościach nie sposób jest przyjąć, by postanowienia powołanego zarządzenia nie były objęte uzgodnieniami stron w ramach łączącego je kontraktu. Gdy chodzi o drugi z przedstawionych problemów, to wskazać trzeba, że Sąd Apelacyjny po uzupełnieniu postępowania dowodowego ustalił, które ze świadczeń objętych żądaniem zapłaty przez powoda miały nagły charakter i jaka była ich wartość. Odmowa uwzględniania powództwa także w tej części wiązała się z zajęciem przez Sąd Apelacyjny stanowiska o niewykazaniu przez powoda, że wynagrodzenie za świadczenia nagłe nie mogło być przez niego uzyskane w ramach limitu ustalonego w kontrakcie.

Wykładnia art. 7 ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej oraz art. 30 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty, która doprowadziła Sąd Apelacyjny do takiego wniosku, została przez ten Sąd przeprowadzona z odwołaniem się do licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego na temat relacji, w jakiej pozostaje obowiązek zapłaty przez Narodowy Fundusz Zdrowia wynagrodzenia za świadczenia udzielane w warunkach nagłych do obowiązku zapłaty wynagrodzenia za świadczenia w ramach limitu kontraktowego. Powód we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawił argumentacji mogącej podważać ustalony w orzecznictwie sposób podejścia do tego zagadnienia, wskazującej na potrzebę jego ponownego rozważenia.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 490). awjw