V CSK 152/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w D. z dnia 30 grudnia 2013 r. w ten sposób, że stwierdził nabycie przez zasiedzenie przez wnioskodawcę G. S.A. w W. Oddział w Ś. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu wykonywanej na nieruchomościach położonych w D. składających się z działek bliżej opisanych w postanowieniu.W skardze kasacyjnej od tego postanowienia uczestniczka postepowania Ż.R. uzasadniała wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 348 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 520 § 3 k.p.c, art. 39821 k.p.c; V CSK 152/16 · Sąd Najwyższy: Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania z uwagi na tę przesłankę, oparta na krytyce oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy nie daje podstaw do takiej oceny.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 152/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku "G." Spółki Akcyjnej w W.przy uczestnictwie Z. P. , Ż. R. i P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o zasiedzenie służebności gruntowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania Ż. R. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od uczestniczki Ż. R. na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w D. z dnia 30 grudnia 2013 r. w ten sposób, że stwierdził nabycie przez zasiedzenie przez wnioskodawcę G. S.A. w W. Oddział w Ś. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu wykonywanej na nieruchomościach położonych w D. składających się z działek bliżej opisanych w postanowieniu.W skardze kasacyjnej od tego postanowienia uczestniczka postepowania Ż.R. uzasadniała wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.).
Przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. zachodzi w przypadku potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądowym. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w odnośnym zakresie nie zawiera argumentacji przekonującej o uzasadnionej powołanymi względami potrzebie dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 348 k.c. Na tle dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego (zob. w szczególności powołane w zaskarżonym postanowieniu wyrok z dnia 3 stycznia 1969 r., III CRN 271/68, OSNCP 1969, nr 10, poz. 177 i postanowienie z dnia 15 stycznia 2015 r., V CSK 26/14, nie publ.) przepis ten w kontekście przeniesienia posiadania służebności przesyłu na rzecz następców prawnych przedsiębiorców przesyłowych nie budzi podnoszonych wątpliwości, ani też nie wywołuje rozbieżności w judykaturze, których skarżąca nie wskazuje.
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania z uwagi na tę przesłankę, oparta na krytyce oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy nie daje podstaw do takiej oceny.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw