V CSK 15/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSkarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 299 k.s.h, art. 46 § 1 k.k, art. 3989 § 2 k.p.c; V CSK 15/14 · Sąd Najwyższy: 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. P., A. P. i X. Y.przeciwko S. D., W. K. i K. O.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 sierpnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 1800 zł ( jeden tysiąc osiemset złotych ) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.
Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej na s. 3 oraz na s. 13-17, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła wskazana przez skarżących przesłanka wymieniona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Określenie sposobu liczenia początku biegu terminu przedawnienia roszczenia wierzyciela, dochodzonego na podstawie art. 299 k.s.h. przeciwko członkom zarządu spółki z o.o., jest przedmiotem ustabilizowanej już obecnie linii orzecznictwa (por. m.in. wyroki SN z dni: 14 lipca 2010 r., V CSK 30/10, niepubl.; 23 października 2008 r., V CSK 130/08, niepubl.; 2 października 2007 r., II CSK 301/07, niepubl; 26 czerwca 2003 r., V CKN 416/01, niepubl.).Z kolei złożenie wniosku o naprawienie szkody w postępowaniu karnym toczącym się przeciwko członkom zarządu spółki z o.o. (art. 46 § 1 k.k.) nie przerywa biegu przedawnienia roszczenia cywilnoprawnego, a skutek taki wywołuje dopiero wytoczenie powództwa cywilnego (wyroki SN z dni: 28 stycznia 2009 r., IV CSK 386/08, niepubl.; 11 marca 2008 r., II CSK 456/07, OSNC 2009/5/74).Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.
U. 2013 r., poz. 461).[aw]