V CSK 135/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 135/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa A. D., D. D. i P. D.

przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 14 listopada 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2006 r. zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w G. z dnia 3 marca 2006 r. w ten sposób, że zasądzoną na rzecz

powodów […] od Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej kwotę obniżył do 48 000 zł,

oddalając w dalszej części powództwo o zasądzenie odszkodowania z tytułu

szkody górniczej.

W opartej na obu podstawach skardze kasacyjnej powodowie wnosili

o zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego i oddalenie apelacji pozwanej, ewentualnie

o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wnosili

również o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, podnosząc, że jest ona

oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania konstrukcyjne, dotyczące skargi kasacyjnej, zostały przez

ustawodawcę określone w sposób szczególny, odmienny od zwykłych środków

zaskarżenia, jak apelacja lub zażalenie. Trzeba bowiem zauważyć, że w świetle

obowiązujących przepisów kodeksu postępowania cywilnego, postępowanie przed

Sądem Najwyższym wykracza już poza kontrolę instancyjną, lecz toczy się

odrębnie, po uprawomocnieniu się orzeczenia. Muszą zatem istnieć szczególne

powody, dla których ma nastąpić jego wzruszenie.

Z tego właśnie powodu jedną z cech kreatywnych skargi kasacyjnej jest

obowiązek sformułowania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

wraz z jego uzasadnieniem (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Nie jest on niczym nowym,

zważywszy, że analogiczne sformułowanie w stanie prawnym obowiązującym

przed dniem 6 lutego 2005 r. zawierał przepis art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c. Z tego

względu aktualność zachowuje pogląd wyrażony w postanowieniu z 9.11.2000 r.,

II CKN 1385/00 (OSNC 2001/3, poz. 51), iż zważywszy na dwuetapowość

postępowania

kasacyjnego,

wyrażającą

się

w

istnieniu

tzw.

przedsądu,

uzasadnienie wniosku o przyjęcie kasacji (i odpowiednio: skargi kasacyjnej) spełnia

niezwykle doniosłą funkcję, pozwalając Sądowi Najwyższemu na wstępne

zapoznanie się z argumentami prawnym strony skarżącej. Bez tych argumentów

skarga byłaby środkiem odwoławczym niezupełnym, zaś selekcja wnoszonych

środków zaskarżenia, dokonywana przez Sąd Najwyższy w ramach badania

wstępnego – nazbyt dowolna.

Odnosząc się do okoliczności konkretnej sprawy, należy zauważyć,

iż pełnomocnik skarżących co prawda sformułował wniosek o przyjęcie skargi do

rozpoznania, powołując się przy tym na to, że skarga jest oczywiście uzasadniona,

jednakże twierdzenia tego nie poparł żadną argumentacją prawną.

Część

pisma

procesowego,

zatytułowana

„Uzasadnienie”,

warunku

postawionego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. nie spełnia, wymaganie to jest bowiem

spełnione jedynie wówczas, gdy skarżący zawrze w piśmie procesowym

wyodrębniony wywód, uzasadniając w nim wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania przy użyciu argumentów jurydycznych, nawiązujących do treści art.

3989 § 1 k.p.c. (por. postanowienie SN z 17.6.2002 r., V CK 232/02, niepubl.;

postanowienie SN z 21.7.2005 r., V CSK 15/05, niepubl.). Powyższy brak jest

nieusuwalną wadą formalną skargi kasacyjnej, która kwalifikowała ją do odrzucenia

już przez sąd drugiej instancji (postanowienie SN z 14.7.2005 r., III CZ 61/05,

OSNC 2006/4, poz. 75).

Wobec powyższego, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy

odrzucił skargę kasacyjną.

jz