V CSK 133/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 133/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa Z. J.‎przeciwko A. E.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 20 września 2019 r., sygn. akt […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek pozwanego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 20 września 2019 r. Sąd Okręgowy w G. w sprawie z powództwa Z. J. przeciwko A. E. o zapłatę, na skutek apelacji Powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z 15 lutego 2018 r. w pkt 1. oddalił apelację, zaś w pkt 2. zasądził od Powoda na rzecz Pozwanego kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem kosztów w postępowaniu odwoławczym.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w G. skargę kasacyjną wywiódł Powód, zaskarżając orzeczenie w całości i wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z wnioskiem o uchylenie orzeczenia oraz rozstrzygnięcie co do istoty sprawy poprzez zmianę wyroku Sądu a quo, tj. uwzględnienie powództwa zgodnie z żądaniem pozwu oraz orzeczenie o kosztach postępowania, a także o zasądzenie od Pozwanego kosztów postępowania za obie instancje, a także kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Ewentualnie Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Powód zarzucił naruszenie art. 646 k.c., art. 118 k.c. oraz art. 3531 k.c. i art. 682 k.c., a także art. 123 § 1 k.c.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Powód wskazał, iż w sprawie występuje konieczność wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądowym. Wskazał, że chodzi o możliwość przyjęcia, że wola stron w zakresie kształtowania stosunku prawnego nie obejmuje terminów płatności zastrzeganych na korzyść dłużnika, pomimo ich wpływu na datę wymagalności roszczeń wynikających z umowy, jak również w zakresie ustalenia czy ujęcie przez kontrahenta faktury w ramach rozliczeń podatkowych nie oznacza uznania długu per facta concludentia.

Powód ponadto z ostrożności wskazał na oczywistą zasadność skargi. W jego ocenie Sąd II instancji przyjął w zasadzie klasyfikację umowy stron jako umowy o dzieło/roboty budowlane, mimo że pomiędzy stronami nie było sporne, iż była to umowa o świadczenie usług, nadto przesunął wstecz datę wymagalności roszczenia do daty odbioru prac, mimo że strona pozwana na żadnym etapie nie kwestionowała okoliczności takich, jak wymagalność należności w dacie upływu terminu do zapłaty wynikającego z faktury VAT wystawionej pozwanemu.W odpowiedzi na skargę kasacyjną Pozwany wniósł o oddalenie jej w całości oraz o zasądzenie od Powoda na rzecz Pozwanego kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych w postępowaniu kasacyjnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W ramach rozpoznania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej (tzw. przedsądu) Sąd Najwyższy ogranicza ocenę do treści wniosku i jego uzasadnienia. W tym zakresie zgodnie z wymaganiami k.p.c. oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa wymagane jest od skarżącego zachowanie określonych wymagań co do treści wniosku oraz jego uzasadnienia.Po pierwsze, oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, poza tym, że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, niepublikowane; 26 czerwca 2015 r., sygn. akt III CSK 77/15, niepublikowane; 20 maja 2016 r., sygn. akt V CSK 692/15, niepublikowane; 23 maja 2018 r., sygn. akt I CSK 31/18, niepublikowane).

Skarżący ani w treści wniosku ani w jego motywach nie wskazał takiego przepisu, prezentując jedynie swoją wątpliwość co do oceny określonych okoliczności, które w jego ocenie mają znaczenie w sprawie, choć również ta kwestia w wywodzie dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie została wykazana.Po drugie, w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. w odniesieniu do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, wskazać należy, iż każdorazowo chodzić powinno o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wyłącznie wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 24 lutego 2012 r., sygn. akt V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt V CSK 622/15, niepublikowane).

Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 20 października 2005 r., sygn. akt II CZ 89/2005, 24 lutego 2006 r., sygn. akt IV CSK 8/06, niepublikowane). Wykazanie powyższych okoliczności spoczywa na skarżącym, który powinien uczynić to w wyodrębnionym uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie również wymagania co do oceny istnienia oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie zostały przez Skarżącego dochowane.

Nie wskazał on wymaganych od profesjonalnego pełnomocnika okoliczności, które w sposób niebudzący wątpliwości świadczyłyby o rażącej i oczywistej obrazie przepisów przez zaskarżone orzeczenie. Co więcej, Skarżący nie wskazał przepisu, z którym zaskarżony wyrok w takiej sprzeczności pozostaje, nie jest zaś rolą Sądu Najwyższego dokonywanie w tym zakresie samodzielnych ustaleń z urzędu.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przesądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania z uwagi na brak w odpowiedzi na skargę wniosku o odmowę przyjęcia skargi do merytorycznego rozpoznania, co warunkuje przyznanie na tym etapie postępowania kasacyjnego ewentualne uwzględnienie wniosku w zakresie kosztów. jw