V CSK 13/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 13/08

POSTANOWIENIE

Dnia 21 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z wniosku A. K.

przy uczestnictwie W. K.

o stwierdzenie wykonalności orzeczenia sądu zagranicznego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia

13 grudnia 2006 r., sygn. akt I 1 ACz (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

A. K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 13

grudnia 2006 r., uwzględniającego zażalenie uczestniczki postępowania W. K. od

wydanego przez Sąd niższej instancji orzeczenia w przedmiocie wniosku o stwierdzenie

wykonalności orzeczenia sądu zagranicznego. W skardze wnosił o przyjęcie jej do

rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej, wobec oczywistego naruszenia przepisów

postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c., wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawsze winien być

opatrzony uzasadnieniem i to niezależnie od tego, którą z okoliczności uzasadniających

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.,

skarżący powołuje. Gdy chodzi o „oczywistą zasadność skargi”, obowiązkiem

skarżącego jest wykazanie, za pomocą argumentów jurydycznych, rzeczywistego

zaistnienia takiego uchybienia, które w świetle przekonania każdego przeciętnego

prawnika narusza obowiązujący w Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawny (por.

postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., II UK 163/02, OSNAPiUS 2003 nr 18, poz.

13). Tego jednak skarżący zaniechał, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że

doszło do oczywistego naruszenia przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na

wynik sprawy. Należy podkreślić, że uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania nie może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacyjnych; chodzi tu

bowiem o dwa odrębne elementy konstrukcyjne tego środka odwoławczego (tak m. in.

postanowienie SN z dnia 26 października 2005 r., V CZ 122/05, niepubl.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. skargę kasacyjną

należało odrzucić.