V CSK 124/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 124/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa K. L.‎przeciwko P. Z.‎o ustalenie ewentualnie o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odrzuca skargę 2. zasądza od K. L. na rzecz P. Z. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 24 października 2019 r., zaskarżając go w części, tj. w zakresie pkt 2, w którym Sąd oddalił apelację powódki. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na skargę pozwany wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od powódki kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).

Bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi, bez możliwości sanowania tego uchybienia (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16). Ze względu na rozbieżność między zakresem zaskarżenia wyroku w części, a żądaniem jego uchylenia w całości, nie ma korelacji między zakresem zaskarżenia a zakresem wniosku kasacyjnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., jako niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., oraz zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. 2018, poz. 265) zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 5400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. ke