V CSK 122/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 122/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku T. W.‎przy uczestnictwie Z. W.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania Z. W.od postanowienia Sądu Okręgowego w J.‎z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiści uzasadniona.Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.

Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego na s. 3 skargi kasacyjnej, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a ograniczającego się do żądania uzyskania wykładni art. 378 § 1 k.p.c., doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. awes