V CSK 107/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 107/05

POSTANOWIENIE

Dnia 30 września 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z wniosku K. P.

przy uczestnictwie D. D., J. G., Z. C., C. M., W. M., J. B., J. Ł. o zasiedzenie, na

posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2005 r., na skutek skargi

kasacyjnej uczestniczki J. Ł. na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 12

kwietnia 2005 r., sygn. akt VI Ca (...),

1/ odrzuca skargę kasacyjną;

2/ nie obciąża uczestniczki J. Ł. kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację

uczestniczki J. Ł., złożoną od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 16 września

2004 r. w sprawie o zasiedzenie.

J. Ł. w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego w

postaci art. 172 k.c. Uczestniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w

całości, wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji

redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22

grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).

W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi

kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od

którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,

przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i

zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie okoliczności,

które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie w sprawie istotnego

zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i

rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania oraz oczywistej zasadność

skargi (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Skarżąca w skardze kasacyjnej nie zamieściła wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania, ani żadnego uzasadnienia takiego wniosku. Nie można

uznać za spełnienie tego wymagania stwierdzenia skarżącej, że „Kasacja uważa, że

zostało w sposób rażący naruszone prawo to jest treść art. 172 k.c. przez Sądy w C. co

uzasadnia złożenie kasacji."

Należy

podkreślić,

że

zachowuje

aktualność

dotychczasowe

utrwalone

orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym wymagania dotyczące skargi

kasacyjnej z art. 3984 § 1 k.p.c. mają samodzielny byt, stąd niedopuszczalne jest

traktowanie ich zamiennie. Stanowi o tym jednoznaczna treść ustawy, wskazująca na

odmienny przedmiot regulacji. Nie wystarczy również sam wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wyraźnie stanowi, że

oprócz samego wniosku konieczne jest też jego uzasadnienie.

Z przedstawionych przyczyn należy uznać, że skarżąca nie spełniła obowiązku

określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i dlatego jej skarga kasacyjna podlega

odrzuceniu, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (art. 398 6 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 102 k.p.c., z

uwagi na trudną sytuację materialną uczestniczki.