V CSK 100/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 100/08

POSTANOWIENIE

Dnia 27 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa A. M. i Stowarzyszenia Studentów i Absolwentów "M.(...)" w W.

przeciwko "A.(...)" S.A. w W. i B. P.

o opublikowanie sprostowania artykułu prasowego i ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 czerwca 2008 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej "A.(...)" S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda A. M. na rzecz pozwanej "A.(...)"

S.A. w W. kwotę 1380 (jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa powód A. M. domagał się nakazania

pozwanym „A.(...)” S.A. w W. i B. P. opublikowania przeproszenia za niezamieszczenie

sprostowania nieprawdziwych wiadomości zawartych w materiale prasowym oraz

zasądzenia od nich zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych w kwocie 15

000 zł.

Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w W. m.in. oddalił

powództwo w części dotyczącej nakazania przeproszenia, zasądził natomiast

dochodzoną kwotę od pozwanej „A.(...)” S.A. w W.

Na skutek apelacji pozwanej „A.(…)” Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 16

października 2007 r. zmienił powyższy wyrok i oddalił powództwo o zadośćuczynienie,

natomiast apelację powoda oddalił w całości.

Powód A. M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16

października 2007 r., zaskarżając go w całości. Skarga kasacyjna została opłacona

kwotą 600 zł.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwana „A.(...)” wnosiła o jej odrzucenie,

bądź odmowę przyjęcia do rozpoznania lub oddalenie, z zasądzeniem kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zakres zaskarżenia, łącznie z podstawami skargi kasacyjnej, zakreśla granice

kognicji Sądu Najwyższego, a jednocześnie stanowi podstawę do ustalenia wysokości

należnych opłat sądowych. W sprawie dochodzono roszczenia niemajątkowego wobec

obojga pozwanych, co oznaczało konieczność uiszczenia opłaty sądowej stałej w

wysokości po 600 zł (art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399 ze zm.) od pozwu

skierowanemu przeciw każdemu z pozwanych, oraz roszczenia majątkowego w kwocie

15 000 zł. solidarnie od obu pozwanych, co oznacza konieczność uiszczenia jednej

opłaty stosunkowej wyliczonej zgodnie z art. 13 i 21 ustawy (kwota 750 zł). Zakres

zaskarżenia skargą kasacyjną obejmuje rozstrzygnięcie co do obu tych żądań, zatem

należna opłata sądowa wynosi 1 950 zł. Od skargi kasacyjnej uiszczono opłatę w

wysokości jedynie 600 zł, a to z kolei oznacza, że opłata ta jest niepełna. Zgodnie zaś z

art. 1302 § 2 k.p.c. sąd odrzuca bez wezwania nienależycie opłacony środek

zaskarżenia, w tym skargę kasacyjną, podlegający opłacie w wysokości stałej lub

stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.

Rygor odrzucenia

skargi

kasacyjnej

jest

związany

z

wprowadzeniem

przez

ustawodawcę, z dniem 2 marca 2006 r., zasady samoobliczania i samoopłacania

kosztów sądowych przez profesjonalnych pełnomocników.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 130 2 § 3 k.p.c.