V CO 76/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CO 76/09

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku Elektrowni „R.(...)” Spółki Akcyjnej w R.

o zawezwanie spółek: „G.(...)” Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W., Z.(...). w

Wielkiej Brytanii, Z.(...). w Irlandii oraz H.(...)

do próby zawarcia ugody,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 marca 2010 r.,

wniosku Elektrowni „R.(...)” Spółki Akcyjnej w R. o oznaczenie sądu właściwego do

rozpoznania sprawy, sygn. akt VI GCo (...),

oddala wniosek.

Uzasadnienie

Wzywający Elektrownia „R.(...)” Spółka Akcyjna w R. wniosła o oznaczenie sądu

właściwego na podstawie art. 45 k.p.c. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu Sąd

Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie

okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej sądu w oparciu o

przepisy

kodeksu

postępowania

cywilnego.

Niemożność

ustalenia

właściwości

miejscowej zachodzi zatem wówczas, gdy brak jest regulacji prawnej, która zezwala na

określenie właściwości miejscowej sądu. Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej

sprawie jest zawezwanie kilku pozwanych do próby ugodowej. W przypadku

współuczestnictwa po stronie pozwanej zastosowanie art. 45 k.p.c. może mieć miejsce

wówczas, gdy nie można ustalić sądu właściwego dla żadnego z pozwanych. Taka

sytuacja nie występuje, skoro według art. 185 k.p.c. do przeprowadzenia próby

ugodowej właściwy jest sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika, a jeden z

pozwanych ma siedzibę w Polsce. Nadto wnioskodawca nie wskazał żadnej

argumentacji wskazującej, że ustalenie właściwości miejscowej nie jest możliwe.

Przeciwnie, przedstawił ją dla wykazania, że w jego ocenie zachodzi właściwość Sądu

Rejonowego w R.. Zastosowania art. 45 k.p.c. nie uzasadnia też zarządzenie Sądu

Rejonowego w R. z dnia 28 października, na które powołał się wnioskodawca.

Z tych względów wniosek, jako nieuzasadniony, podlegał oddaleniu.