V CO 68/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CO 68/09

POSTANOWIENIE

Dnia 11 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi J.J.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa J.J.

przeciwko J.N.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 grudnia 2009 r.,

wniosku J. J.

o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego

, sygn. akt [...],

1)

umarza postępowanie w zakresie żądania wyłączenia

sędziów L.S., G.S., E.J., L.Ś. i J.K.;

2)

oddala wniosek w pozostałej części.

Uzasadnienie

Powód zgłosił wniosek o wyłączenie od rozpoznawania sprawy ze skargi

o wznowienie postępowania wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego wskazując, że

sędziowie tego Sądu utrzymują osobiste kontakty z pozwanym lub jego

pełnomocnikiem, mogli zostać skorumpowani przez sędziego Sądu Rejonowego w

B., a nadto rozpoznając sprawy z jej udziałem lub podejmując inne czynności

pozaprocesowe rażąco naruszyli prawo.

W oświadczeniach złożonych w związku z powyższym wnioskiem sędziowie

Sądu Apelacyjnego – poza sędziami L.S., G.S., E.J., L.Ś. i J.K., orzekającymi w

sprawie, której dotyczy skarga - nie dopatrzyli się okoliczności mogących wpłynąć

na brak bezstronności w orzekaniu wskazując, że nie znają osobiście stron, ani

pełnomocnika powoda i nie utrzymują z nimi jakichkolwiek kontaktów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wskazane przez powoda przyczyny nie usprawiedliwiają zgłoszonego przez

niego wniosku. Podstawę żądania wyłączenia sędziego stanowić może jedynie

okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do

jego bezstronności (art. 49 k.p.c.).

Wniosku, co do istnienia takiej okoliczności, nie można wyprowadzać na tej

tylko podstawie, że sędziego łączy ze stroną określony stosunek służbowy

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 września 1965 r., II PO 5/65, NP

1966 r. nie publ.; z dnia 12 października 1971 r., I PO 18/71, OSNCP 1972 r., nr 3,

poz. 60; z dnia 26 sierpnia 1994 r., I CO 44/94, OSNC 1995 r., nr 1, poz. 19).

Wyłączenia

sędziego

nie

uzasadnia

też

prowadzenie

przez

niego

postępowania z naruszeniem przepisów prawa procesowego (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 1966 r., II PZ 15/66, nie publ.), ani wydanie

orzeczenia nie satysfakcjonującego stronę zgłaszającą taki wniosek (por. m.in.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNAPiUS

1997 r., nr 24, poz. 502).

Odnosząc

powyższe

zapatrywania

do

twierdzeń

zawartych

w rozpoznawanym wniosku stwierdzić należy, że zastrzeżenia powoda co do

bezstronności i obiektywizmu sędziów Sądu Apelacyjnego – w żaden sposób nie

uprawdopodobnione - są wyrazem wyłącznie jego subiektywnego przekonania.

Trafność tej oceny potwierdzają złożone przez tych sędziów oświadczenia, z

których

jednoznacznie

wynika,

iż

nie

widzą

oni

żadnych

przesłanek

usprawiedliwiających wniosek. Nie ma żadnych powodów, aby poddawać

w wątpliwość wiarygodność tych oświadczeń.

Sędziowie, którzy orzekali w sprawie objętej skargą o wznowienie

postępowania, podlegają wyłączeniu od rozpoznawania tej skargi z mocy ustawy

(art. 48 § 3 k.p.c.). Rozstrzyganie wniosku o ich wyłączenie jest zatem zbędne.

Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1, art. 49 i art.

52 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.