V CO 39/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CO 39/09

POSTANOWIENIE

Dnia 23 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z powództwa A.G.

przeciwko Z.C., I.C. i B.W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2009 r.,

wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

z urzędu dla sporządzenia skargi o wznowienie postępowania

w sprawie [...] Sądu Najwyższego

oddala wniosek.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę

kasacyjną powoda A.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2007 r.

Przyczyną o odrzucenia tego środka odwoławczego było nie uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt

3 k.p.c.).

Powód wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata z urzędu, celem złożenia skargi o wznowienie

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sygnalizowaną podstawą skargi o wznowienie ma być art. 4011 k.p.c.,

wynikającą z wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 1 lipca 2008 r.,

SK 40/07 (Dz.U. Nr 120, poz. 779), stwierdzającego, że art. 398 § 2 i 3 k.p.c.

w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków –

skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.,

jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.

Należy jednak zauważyć, że skutki derogacyjne tego wyroku Trybunału nastąpiły

w dacie jego publikacji, t.j. z dniem 8 lipca 2008 r., podczas gdy kwestionowane

postanowienie Sądu Najwyższego zostało wydane wcześniej (27 czerwca 2008 r.),

a więc w czasie gdy obowiązywał art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Postanowienie te było i jest

zgodne z prawem, zatem powodowi nie przysługuje skarga o wznowienie

postępowania

na

podstawie

art.

k.p.c.

Złożenie

takiej

skargi

jest

niedopuszczalne, powodujące je odrzucenie (art. 410 § 1 k.p.c.).

Wniosek powoda zmierzający do wniesienia niedopuszczalnej skargi

o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, w związku z czym

podlega oddaleniu (art. 109 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych oraz art. 117 § 4 k.p.c.).