V CO 17/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CO 17/06

POSTANOWIENIE

Dnia 19 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

SSN Grzegorz Misiurek

Protokolant Piotr Malczewski

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2006 r.

skargi J.J., W.T. i R.K.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa J.J., W.T. i R.K.

przeciwko Gminie R.

o zapłatę,

zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego

z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt [...],

wznawia

postępowanie

zakończone

wyrokiem

Sądu

Najwyższego z dnia 19 stycznia 2005 r., uchyla ten wyrok oraz

wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 lutego 2004 r. i

rozpoznanie sprawy przekazuje temu Sądowi Okręgowemu.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację

powodów [...] od wyroku Sądu Okręgowego, aprobującego rozstrzygnięcie

oddalające żądanie powodów – współwłaścicieli zabudowanej nieruchomości

skierowane przeciwko pozwanej Gminie R. o zapłatę 14.207,97 zł. Według

poczynionych ustaleń, które nie były kwestionowane w toku postępowania pozwana

Gmina

nie

zapewniła

lokali

socjalnych

byłym

lokatorem

zamieszkującym

w zabudowanej nieruchomości powodów. Byli lokatorzy zostali – prawomocnymi

wyrokami – eksmitowani, z zapewnieniem im prawa do lokali socjalnych, oraz

wstrzymaniem wykonania eksmisji do czasu zaoferowania lokali przez pozwaną

Gminę. Zamieszkując w tych samych lokalach nie płacą odszkodowania za

korzystanie z nich a także nie uiszczają opłat za dostawy tzw. mediów tj. opłaty za

energię elektryczną, wodę ciepłą i zimną oraz centralne ogrzewanie.

Powyższe ustalenia stanowiły podstawę do wyrażenia przez Sądy niższych

instancji zapatrywania stwierdzającego, że roszczenie powodów o odszkodowanie

z art. 18 ust. 4 ustawy, z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,

mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz.

733 ze zm.) za niedostarczenie lokali socjalnych uprawnionym do tego osobom

eksmitowanym jest niezasadne. Zdaniem Sądów obu instancji odszkodowanie

przewidziane w powołanym art. 18 ust. 4 uopl ustawodawca ograniczył do różnicy

pomiędzy tzw. czynszem wolnorynkowym a tym, który zobowiązani są płacić byli

lokatorzy uprawnieni do lokalu socjalnego. Skoro w rozpoznawanej sprawie różnica

taka nie występuje brak jest podstaw do uwzględnienia powództwa. Powyższe

zapatrywanie podzielił – w powołanym na wstępie wyroku – Sąd Najwyższy, który

z powołaniem się na uchwałę z dnia 16 kwietnia 2003 r., III CZP 22/03 (OSNC

2004, nr 2, poz. 19) wskazał, że omawiany przepis art. 18 ust. 4 reguluje w sposób

szczególny odszkodowanie od gminy i stanowi lex specialis w stosunku do zasad

wynagradzania szkody określonych w art. 361 § 2 k.c., który nie ma zastosowania

w rozpoznanej sprawie.

Wyrokiem z dnia 23 maja 2006 r. SK 51/05 (Dz. U. Nr 94, poz. 657) Trybunał

Konstytucyjny orzekł, że art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie

praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.

U. Nr 71, poz. 733 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2005 r.,

jest niezgodny z art. 2, art. 64 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 1 w związku z art. 31

ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Z powołaniem się na art. 4011 k.p.c. oraz przytoczony wyrok Trybunału

Konstytucyjnego powodowie [...] wnosili o wznowienie postępowania zakończonego

wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2005 r. oraz zmianę tego wyroku i

poprzedzających go orzeczenia Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 lutego 2004 r., a

także orzeczenia Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 września 2003 r.

i uwzględnienie powództwa w całości z zasądzeniem kosztów procesu.

Z powyższego wynika, że skarga o wznowienie postępowania została oparta

na ustawowej podstawie jaką w myśl art. 4011 k.p.c. stanowi przytoczony wyrok

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 maja 2006 r. SK 51/05 stwierdzający, że art.

18 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie prawa lokatorów,

mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz.

733 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 art., 64 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 77

ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten został

opublikowany w dniu 5 czerwca 2006 r. (Dz. U. Nr 94, poz. 657). Termin określony

w art. 407 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. został dochowany. Z powyższych przyczyn

i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 412 § 4 k.p.c. należało orzec jak

w sentencji postanowienia.