V CO 16/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CO 16/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowe "P."

Sp. z o.o. w Ś.

przeciwko Gminie Miastu Ś.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2005 r.,

skargi strony powodowej o wznowienie postępowania zakończonego

postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 10 czerwca 1999 r., sygn. akt III CKN 378/99,

odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

Powodowe Przedsiębiorstwo wniosło skargę o wznowienie postępowania

zakończonego

prawomocnym

postanowieniem

Sądu

Najwyższego

z

dnia

10 czerwca 1999 r. (sygn. akt III CKN 378/99), oddalającym kasację powoda od

postanowienia Sądu Apelacyjnego, na podstawie którego odrzucono jego apelację

z powodu nieopłacenia.

Skarga o wznowienie postępowania oparta została na podstawie „art. 399

k.p.c.

oraz

art.

k.p.c.".

Uzasadniona

została

zarzutem

nieważności

postępowania wskutek „pozbawienia możności działania (..)”. Uzasadniając tak

sformułowaną podstawę skargi, skarżący podniósł, że na skutek niekorzystnego

rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego wniósł skargę do Europejskiego Trybunału Praw

Człowieka w Strasburgu, który wyrokiem z dnia 26 lipca 2005 r. uznał, że art. 6 § 1

Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (dalej także jako „Konwencja") został

naruszony w ten sposób, że wymagane opłaty sądowe od apelacji stworzyły

niewspółmierne ograniczenia w jej rozpatrzeniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W świetle wyroku z dnia 26 lipca 2005 r. nie może budzić wątpliwości,

że według Trybunału skarżącemu ograniczono prawo do sądu z naruszeniem art. 6

Konwencji. Nie oznacza to, że korzystny dla skarżącego wyrok Trybunału może

stanowić podstawę skargi o wznowienie postępowania.

Nieważność postępowania, na którą powołuje się skarżący, stanowi

podstawę skargi o wznowienie postępowania, jeżeli spowodowane zostało jedną

z okoliczności, o których mowa w art. 401 pkt 1 i 2 k.p.c. Orzeczenie Trybunału nie

stanowi żadnej z nich.

Wobec tego, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie podlegała

odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).

jz

/tp/