V CO 155/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CO 155/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Misztal-Konecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2019 r.,‎sprawy z wniosku A. P.‎o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, oddala wniosek.

UZASADNIENIE

A. P. wystąpiła do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo o rozwód przeciwko D. J. V. d. V..Zgodnie z art. 45 K.p.c. Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów Kodeksu postępowania cywilnego nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 K.p.c. Przepis ten stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

W przepisie tym chodzi o wspólne miejsce zamieszkania małżonków w Polsce, stąd w świetle okoliczności wskazanych we wniosku ustalenia właściwości sądu na tej podstawie dokonać nie można. Z braku tej podstawy zatem wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. Z okoliczności sprawy wynika, że wspólne miejsce zamieszkania stron znajdowało się na terenie Holandii, gdzie mąż wnioskodawczyni nadal przebywa. Natomiast wnioskodawczyni obecnie zamieszkuje w D..

Skoro pozwany zamieszkuje w Holandii, podstawa z miejsca zamieszkania pozwanego nie może znaleźć zastosowania, co nakazuje odwołać się do ostatniej z podstaw – miejsca zamieszkania powódki. Z uwagi na to, że możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 zd. 2 in fine K.p.c., wniosek złożony do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art. 45 K.p.c. należało oddalić. a