Legislator Case Law & Legislation
V CNP 96/11 AI generated

V CNP 96/11 · Sąd Najwyższy

Case Number V CNP 96/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę. Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich

Legislator headnote

AI generated

art. 4241 § 1 k.p.c, art. 4248 § 2 k.p.c, art. 42412 k.p.c; V CNP 96/11 · Sąd Najwyższy: P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę. Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich

Keywords

AI generated
art. 4241 § 1 k.p.c art. 4248 § 2 k.p.c art. 42412 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 1 k.p.c
(art. 4241 § 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona
art. 4248 § 2 k.p.c
art. 42412 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 96/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie ze skargi T. P.-S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 grudnia 2009 r., w sprawie z powództwa T. P.-S.

przeciwko R. D., A. G. i R. L.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2012 r.,

odrzuca skargę i zasądza od T. P.-S. na rzecz R. D. kwotę

1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania

wywołanego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki

T. P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę.

Powyższy wyrok powódka zaskarżyła skargą kasacyjną, która nie została

przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia

2011 r.

Obecnie T.P.- S. zaskarżyła wyrok Apelacyjnego i poprzedzający go wyrok

Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich

niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje co do zasady tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji, a jedynie

w wyjątkowych wypadkach od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd

pierwszej instancji. Pojęcie „wyjątkowego wypadku” odnosi się zarówno do

przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia jak i powodów, dla których strona nie

skorzystała z możliwości jego zaskarżenia. Sytuacja taka jednak w stanie niniejszej

sprawy nie zachodzi, gdyż postanowienie Sądu Okręgowego zostało uprzednio

zaskarżone przez powódkę apelacją, którą Sąd Apelacyjny oddalił.

Przesłanką skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia sądu drugiej instancji jest niemożność jego zmiany lub uchylenia

(art. 4241 § 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona

nie wykorzystała możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia przysługującą jej

skargą kasacyjną jak i wówczas, gdy Sąd Najwyższy odmówił uprzednio przyjęcia

do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od tego orzeczenia (post. SN z dnia

25 lipca 2008 r., III CNP 33/08, nie publ.).

Z tych przyczyn wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art.

4248 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi

orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art.398 21 i art.

42412 k.p.c.

es