V CNP 95/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 95/09

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. R.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w K.

z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt XIX Ga (…) [XIX WSC (…)]

w sprawie z powództwa Powszechnej Spółdzielni Spożywców „S.(...)” w K.

przeciwko M. R.

o wydanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2010 r.,

1.)

odrzuca skargę;

2.)

zasądza od M. R. na rzecz Powszechnej Spółdzielni Spożywców „S.(...)” w

K. kwotę 617, zł (sześćset siedemnaście) tytułem kosztów postępowania

skargowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. [syn. Akt XIX Ga (…)] Sąd Okręgowy

w K. odrzucił apelację pozwanego M. R. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z

dnia 15 kwietnia 2009 r. w sprawie o wydanie.

Pozwany M. R. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art. 369 §

1 k.p.c. w związku z art. 115 k.c. w związku z art. 1 pkt 1 h ustawy z dnia 18 stycznia

1951 r. od dniach wolnych od pracy, poprzez odrzucenie apelacji wniesionej w terminie,

a także naruszenie art. 78 Konstytucji RP. Skarżący stwierdził, że zaskarżone

orzeczenie uniemożliwiło wzruszenie orzeczenia Sądu I instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.

Zaskarżone postanowienie - jak słusznie wywodzi skarżący - zamknęło

pozwanemu tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu

pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15

kwietnia 2009 r., korzystające z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art.

365 k.p.c. i 366 k.p.c.). Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze, zatem

nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47).

Zaskarżone

skargą

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

orzeczenie

niewątpliwie pozbawiło skarżącego prawa do oceny zasadności rozstrzygnięcia

wydanego przez Sąd Rejonowy. Brak jednak podstaw do uznania, że istnieje związek

przyczynowy pomiędzy wydaniem przez Sąd Okręgowy postanowienia o odrzuceniu

apelacji a szkodą oraz że istnienie szkody zostało uprawdopodobnione. Skarżący opiera

swoje twierdzenie na założeniu, że jego apelacja zostałaby uwzględniona. Sąd

Najwyższy w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia nie jest uprawniony do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania,

jakiej treści orzeczenie powinien wydać, gdyby nie odrzucił apelacji. Ocena zasadności

wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy, zaskarżonego odrzuconą apelacją, pozostaje

poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego. Sam zatem fakt odrzucenia - nawet

wadliwego - apelacji od orzeczenia sądu pierwszej instancji nie stanowi w żadnym

wypadku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (por. orzeczenie Sądu Najwyższego

z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.).

Zaskarżając

jedynie

postanowienie

o

odrzuceniu

apelacji

skarżący

nie

uprawdopodobnił, gdyż nie mógł uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 424 5 § 1 pkt

4 k.p.c.).

Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 424 8 § 1 k.p.c.).

Orzeczenie o kosztach postępowania skargowego oparto na art. 98 § 1 k.p.c. w

związku z art. 108 § 1 k.p.c.