V CNP 95/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 95/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi MA, EK i AK

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego

z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa MA, EK i AK

przeciwko AC

o zaniechanie czynów nieuczciwej konkurencji,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r.,

1.) odrzuca skargę;

2.) zasądza od MA, EK i AK na rzecz AC solidarnie kwotę

1200,

zł

(jeden

postępowania.

tysiąc

dwieście)

tytułem

kosztów

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2006 r. (sygn. akt l 1 ACz …/06) Sąd

Apelacyjny oddalił zażalenie powódek, wniesione od postanowienia Sądu

Okręgowego w C. z dnia 14 października 2005 r. w sprawie o zaniechanie czynów

nieuczciwej konkurencji.

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 października 2005 r. (k. 382),

odrzucił zażalenie powódek na zarządzenie o zwrocie ich pisma (k. 373), w którym

wnosiły o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W uzasadnieniu tego

postanowienia Sąd Okręgowy stwierdził, że przewidziany w art. 479 9 § 1 k.p.c.

obowiązek dołączenia do pisma procesowego dowodu doręczenia stronie

przeciwnej odpisu tego pisma albo dowodu wysłania go listem poleconym dotyczy

również wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na to postanowienie

powódki wniosły zażalenie (k. 389), które Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem

z dnia 19 stycznia 2006 r.

Powódki

wniosły

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 19 stycznia 2006 r., powołując się na

naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 394 § 1 pkt 7 k.p.c. poprzez

jego nie zastosowanie, a także art. 4799 § 1 k.p.c. przez jego błędna wykładnię

i zastosowanie.

Skarżące

wskazały

na

niemożność

wzruszenia

kwestionowanego

orzeczenia w drodze środków prawnych oraz powołały się na poniesienie szkody

wywołanej wydaniem tego orzeczenia w wysokości 25.776 zł., na którą składa się

dochód powódek, który mogłyby uzyskać, gdyby pozwany został powstrzymany od

zarzucanych mu naruszeń przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4799 § 1 k.p.c. w sprawach gospodarczych obowiązuje rygor

zwrotu a limine w odniesieniu do pism procesowych niedoręczonych przez

profesjonalnego

pełnomocnika

stronie

przeciwnej.

Wyjaśniając

wątpliwości

ujawnione w praktyce sądowej na tle interpretacji tego przepisu, Sąd Najwyższy

w uchwale z dnia 27 października 2005 r., III CZP 65/05 (OSNC 2006, z. 3, poz. 50)

wyraził pogląd, że przewidziany w art. 4791 § 1 zdanie drugie k.p.c. obowiązek

dołączenia do pisma procesowego wniesionego do sądu dowodu doręczenia

drugiej stronie odpisu tego pisma albo dowodu wysłania go listem poleconym nie

dotyczy wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (art. 328 § 1 k.p.c.). Pogląd

ten został także przyjęty w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06

(OSNC 2007, z. 3. poz. 47).

W świetle tego poglądu, pełnomocnik powódek nie był obarczony

obowiązkiem doręczenia pozwanemu odpisu wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu

Okręgowego. Należy jednak zauważyć, że na tle niewątpliwie wadliwego zwrotu

wniosku o uzasadnienie wyroku (k. 373), pełnomocnik powódek nieprawidłowo

zaskarżył zarządzenie o zwrocie wniosku, zamiast odczekać na postanowienie

odrzucające apelację i to właśnie je zaskarżyć.

W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, iż kwestionowane postanowienie

zamknęło powódkom tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) wyroku

Sądu l instancji. W konsekwencji istnieje wyrok Sądu Okręgowego z dnia

14 września 2005 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy

osądzonej (art. 365 i 366 k.p.c.). Nie został on zakwestionowany również w tej

skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej.

Należy zauważyć, że skarżące - w następstwie procesowego ukształtowania

swojej skargi - zostały pozbawione możliwości dowodzenia, że wynik postępowania

odwoławczego byłby dla nich korzystny. Sąd Najwyższy nie ma kognicji do

zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenia

odwoławcze powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia apelacji (por. orzeczenie

Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.).

Zaskarżając jedynie postanowienie o oddaleniu zażalenia skarżące nie

uprawdopodobniły, gdyż nie mogły uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c.), dlatego należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Chociaż u podłoża niniejszej skargi kryła się nieprawidłowość Sądu

Okręgowego polegająca na zwrocie wniosku o uzasadnienie orzeczenia, to należy

podkreślić, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 stycznia 2006 r. było

prawidłowe.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.) oraz orzekł o kosztach postępowania skargowego.