V CNP 94/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 94/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi Z. S. i I. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

z dnia 31 lipca 2009 r., w sprawie z powództwa B. S.

przeciwko Z. S. i I. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwanych Z. S. i I. S. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 31 lipca 2009 r.

podlega odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę

o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na

zmianę

lub

uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu wykonalności orzeczenia.

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić

i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący

wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco

uzasadnić. Skarżący uzasadnił tylko istniejącą, jego zdaniem, niedopuszczalność

wniesienia w rozpoznawanej sprawie skargi kasacyjnej. Nie wykazał zaś,

że niedopuszczalne było skorzystanie z innych środków prawnych przy pomocy,

których zaskarżone orzeczenie mogłoby zostać wzruszone.

Zawarta w przedstawionej skardze argumentacja nie może być uznane

za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1

pkt 5 k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

jw