V CNP 92/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 92/08

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi A.B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt [...]

w sprawie z wniosku B.K.

przy uczestnictwie A.B.

o stwierdzenie nabycia spadku po S.B.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy w Ś. oddalił

zażalenie uczestnika postępowania A.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś.

z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu apelacji. Apelacja wniesiona przez uczestnika

postępowania została słusznie odrzucona z powodu braku wniosku o zmianę lub

uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Uczestnik postępowania wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś., zarzucając

naruszenie przepisów art. 130 § 1 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., art.

45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i

podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284). Skarżący stwierdził, że

na skutek wydania zaskarżonego postanowienia poniósł szkodę polegającą na tym,

że w wyniku zamknięcia zaskarżonym orzeczeniem drogi do obrony jego praw w

postępowaniu

apelacyjnym

utracił możliwość potwierdzenia swoich praw

właścicielskich do udziału w spadku wynoszącego 50%.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.

Zaskarżone postanowienie zamknęło uczestnikowi postępowania tylko

możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu pierwszej

instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia

10 marca 2008 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej

(art. 365 i 366 k.p.c.). Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze,

zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC

2007/3/47).

Należy podkreślić, że skarżący - w następstwie procesowego ukształtowania

swojej skargi - został pozbawiony możliwości dowodzenia, że wynik postępowania

odwoławczego byłby dla niego korzystny. Sąd Najwyższy nie ma uprawnienia do

zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenia

odwoławcze powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia apelacji (por. orzeczenie

Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.).

Zaskarżając jedynie postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie

o

odrzuceniu

apelacji

skarżący

nie

uprawdopodobnił,

gdyż

nie

mógł

uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 424 8 § 1

k.p.c.).