V CNP 91/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 91/09

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. B. i H. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w Z.

z dnia 5 listopada 2007 r., sygn. akt I Ns (…) (WSC (…)

w sprawie z wniosku K. U.

przy uczestnictwie A. M., M. B. i H. M.

o stwierdzenie nabycia spadku po A. M.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestniczki postępowania M. B. i H. M. wniosły skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 5

listopada 2007 r. [sygn. akt I Ns (…)] w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku.

Kwestionowane

orzeczenie

zaskarżyły

w części

dotyczącej

punktu

drugiego

postanowienia, w którym wymieniono spadkobierców dziedziczących z ustawy

wchodzący w skład spadku udział w gospodarstwie rolnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że za wypadek wyjątkowy,

o którym mowa w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., można uznać - przykładowo nieskorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu

ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej przez

pracownika sądu (postanowienie z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC

2006/6/113). Skarżące nie wykazały, że jakikolwiek wyjątkowy wypadek występuje w ich

sprawie.

W przedmiotowej sprawie - jak same skarżące wskazują - była możliwość

zaskarżenia orzeczenia Sądu Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub

zmiany. Skarżące nie skorzystały z tej możliwości. W istocie skarżące zastępują skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze

przysługujące od postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku na zasadach ogólnych.

Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej

możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest

niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji

z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności

skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia

2008 r., V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

skargę.