V CNP 90/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 90/10

POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi A. H.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 30 października 2008 r., w sprawie z powództwa B. P.

przeciwko A. H.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 września 2011 r.,

1)

odrzuca skargę;

2)

oddala

wniosek

pozwanego

postępowania ze skargi.

Uzasadnienie

o

zasądzenie

kosztów

Pozwany A. H. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 października 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Obowiązek

uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej zaskarżonym orzeczeniem zostaje

spełniony, jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty,

które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi

wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła

dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu

szkody wiarygodnym. W postępowaniu wywołanym skargą Sąd Najwyższy

wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich powołanie jest konieczne dla

uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody. W przeciwnym razie mogłoby się

okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia

z prawem zostanie przyjęta do merytorycznego rozpoznania, mimo że zaskarżone

orzeczenie nie spowodowało szkody.

Pozwany

nie

uprawdopodobnił

w

skardze

wyrządzenia

szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1

pkt 4 k.p.c.). Wprawdzie podniósł w skardze, że poniósł szkodę wskutek zapłaty na

rzecz powoda zasądzonej wyrokiem kwoty 12.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami

oraz tytułem zwrotu kosztów 3.042 zł (za pierwszą instancję) oraz 1.200 zł

(za postępowanie apelacyjne), to jednak twierdzeń tych w żaden sposób nie

uprawdopodobnił. Pozwany powołał się również na to, że szkodę, jakiej doznał,

stanowią koszty sądowe (opłata od apelacji w kwocie 625 zł), które poniósł i których

nie odzyskał, jak również koszty sporządzenia i wniesienia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie jednak z utrwalonym

orzecznictwem

Sądu

Najwyższego,

poza

związkiem

przyczynowym

z prawomocnym orzeczeniem pozostaje „szkoda” polegająca na wydatkowaniu

opłat sądowych i kosztów zastępstwa związanych ze sprawą, w której wydano

objęte skargą orzeczenie (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia

2006 r., III CNP 57/06, IC 2007, nr 12, s. 51). Tym bardziej za taką szkodę nie

może być uznane poniesienie kosztów w związku z wniesieniem skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlega odrzuceniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.) i dlatego orzeczono jak w sentencji.

Biorąc pod uwagę, że skarga pozwanego została odrzucona, Sąd Najwyższy

oddalił wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi (art. 98

§ 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.).