V CNP 80/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 80/10

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi J. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 12 sierpnia 2010 r., w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej Towarzystwa Budownictwa

Społecznego Sp. z o.o. w C.

o wznowienie postępowania w sprawie I C 1514/08,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powódka J. W. zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12 sierpnia 2010 r.

oddalające jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego dnia 15 czerwca

2010 r. odrzucające skargę powódki o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037),

która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.,

można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu

drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie

stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku

prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania

z tytułu

szkody

wyrządzonej

przez

wydanie

prawomocnego

orzeczenia

niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia

niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie

skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).

W związku z tym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego

postanowienia

oddalającego

niedopuszczalna odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

zażalenie

podlegała

jako