V CNP 72/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 72/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)‎SSN Maria Szulc‎SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. C.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt IV Ca […]‎w sprawie z powództwa P. P.‎przeciwko J. C.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r., prostuje w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt V CNP 72/13, nazwę tego orzeczenia w ten sposób, że w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" wpisuje "Postanowienie".

UZASADNIENIE

Zgodnie z przyjętym przez Kodeks postępowania cywilnego podziałem orzeczeń i związaną z tym podziałem ich funkcją, sąd w procesie orzeka wyrokiem co do istoty sprawy, natomiast postanowieniem rozstrzyga nasuwające się kwestie procesowe. Skoro zatem istotę orzeczeń określa ustawa, nadanie przez sąd rozstrzygnięciu niewłaściwej formy nie może podważyć tej zasady (por. uchwała Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71; OSNC 1973, nr 1, poz. 1). Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym wyroku nie dotyczy orzeczenia co do istoty sprawy. Nadanie zatem orzeczeniu nazwy wyroku zamiast postanowienia należało uznać za oczywistą omyłkę i orzec – na podstawie art. 350 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. - jak w sentencji postanowienia. aw