V CNP 72/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 72/08

POSTANOWIENIE

Dnia 6 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi P.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego Sądu Gospodarczego w G. z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt X

Gz (...) [X WSC (…)]

w sprawie z powództwa F.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

przeciwko P.(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2008 r.,

1.)

odrzuca skargę;

2.)

zasądza od P.(...) - spółki z o.o. w K. na rzecz F.(...) - spółki z o.o. w G. kwotę

1800, zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r. (sygn. akt X Gz (...)] Sąd Okręgowy w

G. oddalił zażalenie strony pozwanej P.(...) sp. z o.o. od postanowienia Sądu

Rejonowego w G. z dnia 23 listopada 2007 r. [sygn. akt VII GNc (…)] odrzucającego jej

sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 30 sierpnia 2007 r.

Sprzeciw od nakazu zapłaty wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika

strony pozwanej został odrzucony z powodu braków formalnych.

Strona skarżąca - P.(...) sp. z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G., powołując się na

naruszenie „podstawowych zasad porządku prawnego, co do meritum sprawy art. 45

ust. 1 Konstytucji, zaś co do orzeczonych kosztów postępowania art. 109 § 1 k.p.c. w

związku z art. 4799 § 1 k.p.c.” Zdaniem strony skarżącej, poniosła ona szkodę, ponieważ

w pozwie dochodzono od niej kwoty 11613,91 zł z tytułu rozwiązania umowy najmu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było

i nie jest możliwe. W wyjątkowych wypadkach - jak stanowi § 2 powołanego artykułu gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga

przysługuje także od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej lub

drugiej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych,

chyba

że

jest

możliwa

zmiana

lub

uchylenie

orzeczenia

w drodze

innych

przysługujących stronie środków prawnych.

W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że kwestionowane postanowienie

formalne Sądu Okręgowego o oddaleniu zażalenia zamknęło stronie skarżącej tylko

możliwość kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu Rejonowego i samoistnie nie może

stanowić szkody. W konsekwencji istnieje nakaz zapłaty Sądu Rejonowego z dnia 30

sierpnia 2007 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art.

365 i 366 k.p.c.). Nie został on zakwestionowany również w tej skardze, zatem nie może

podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej.

Wniesiona skarga nie spełnia także istotnego wymagania, przewidzianego w art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego dotyczy. Strona skarżąca podała, że szkoda, jaką poniosła

to zasądzona od niej nakazem zapłaty kwota 11613,91 zł. Należy zauważyć, że strona

skarżąca - w następstwie procesowego ukształtowania swojej skargi - została

pozbawiona możliwości dowodzenia, że wynik postępowania odwoławczego byłby dla

niej korzystny. Sąd Najwyższy nie może zastępować sądu drugiej instancji i rozstrzygać,

jakiej treści orzeczenie powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia środka

odwoławczego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r. V CNP

86/06; OSNC 2007/3/47). Zaskarżając jedynie postanowienie formalne oddalające

zażalenie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła, gdyż nie mogła uprawdopodobnić,

powstania szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. postanowił, jak

w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.