V CNP 71/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 71/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Szulc

w sprawie ze skargi Z. C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 lutego 2012 r.

w sprawie z powództwa Z. C.

przeciwko F. Zakłady Bukmacherskie Sp. z o.o. w C.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 424 1 § 1 k.p.c.,

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24

lutego 2012 r., którym został zmieniony wyrok Sądu Rejonowego w R. w ten

sposób, że zamiast kwoty 30.525,95 zł została zasądzona kwota 2850 zł z tytułu

odszkodowania.

W skardze powód zarzucił naruszenie prawa procesowego tj. art. 299 k.p.c.

oraz prawa materialnego tj. art. 7 k.c., art. 3531 k.c., art. 673 § 3 k.c., art. 60 k.c.,

art. 473 § 1, 2 i 3 k.c., art. 83 k.c., art. 86 k.c., art. 84 k.c., art. 58 § 2 k.c., art. 65

k.c. w zw. z art. 415 k.c. i art. 417 k.c., art. 664 § 2 k.c., art. 672 k.c., art. 687 § 1

k.c., art. 685 k.c. art. 703 k.c. oraz art. 89 i 93 § 2 k.c. przez ich niewłaściwe

zastosowanie lub błędną wykładnię i wskazał, że skutkiem naruszenia wyżej

wymienionych przepisów prawa jest niezgodność zaskarżonego wyroku z prawem,

czego konsekwencją jest wyrządzenie wymiernej, już istniejącej szkody polegającej

na nie zasądzeniu odpowiedniego wynagrodzenia za wynajem lokalu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od

którego została wniesiona ze wskazaniem w jakiej części zostało zaskarżone,

przytoczenie jej podstaw i uch uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym

orzeczenie

to

jest

niezgodne,

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było

i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Zachowanie powyższych wymagań konstrukcyjnych skargi podlega badaniu

przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie

podlega sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem

skargi a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że wymagania

te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a nadto iż każde z nich ma

charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od

innych (postanowienia z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia

2012 r., III CNP 14/12, niepubl.). Brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący spełnił

wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. W skardze zostały sformułowane

zarzuty stanowiące podstawę skargi, natomiast nie wskazano przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Nie spełnia wymagania

określonego w punkcie trzecim twierdzenie skarżącego, że „Wskutek tych naruszeń

zaskarżony wyrok jest niezgodny z prawem.”. Wskazanie na przepisy, które sąd

naruszył wydając zaskarżone orzeczenie, może być potraktowane jedynie jako

zarzut odnośnie do orzeczenia, a więc element podstaw skargi, a nie wskazanie

przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne (w/w postanowienie III CNP

14/12).

Przepis art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek

uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez wydanie wyroku, którego skarga

dotyczy.

Niezbędne

jest

zatem

dokonanie

wyodrębnionego

wywodu

i uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody ze wskazaniem, że już nastąpiła oraz

określeniem jej zakresu i rozmiaru. Skarżący powinien nadto wykazać w skardze

istnienie związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zaskarżonym wyrokiem.

Wymogu tego nie spełnia wskazanie przez powoda, że szkoda polega na nie

zasądzeniu odpowiedniego wynagrodzenia za wynajem lokalu, bez wskazania

kwoty

stanowiącej

szkodę

i

uprawdopodobnienia

jej

wysokości

oraz

uwiarygodnienia tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub

co najmniej ich surogatów.

Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.

powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.), wobec

czego orzeczono jak w sentencji.

db