V CNP 70/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 70/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Szulc

w sprawie ze skargi T. C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w B. z dnia 17 maja 2012 r.

w sprawie z powództwa J. F.

przeciwko T. C.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwany domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 424 1 k.p.c.,

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 17

maja 2012 r., którym została oddalona jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego

w Ż. zasądzającego na rzecz powódki kwotę 4.137,53 zł.

W skardze pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 pkt 13,

art. 21, art. 45, art. 17 w zw. z art. 22 pkt 6 w zw. z art. 42 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623), art. 45 tej ustawy

w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2012 r.

w sprawie dziennika budowy, montażu, rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz

ogłoszenia zawierającego dane bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. nr

198, poz. 2042) oraz art. 647 k.c. i wskazał, że skutkiem naruszenia wyżej

wymienionych przepisów prawa jest niezgodność zaskarżonego wyroku z tymi

przepisami, czego konsekwencją jest wyrządzenie szkody.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący nie wskazuje, na której podstawie określonej w art. 4241 k.p.c.

opiera skargę – czy wskazanej w § 1, czy w § 2, a ma to istotne znaczenie przy

ocenie spełnienia szczególnych wymogów, określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.,

którym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna odpowiadać. Jedynie z uzasadnienia skargi można przypuszczać, że

skarżący

wskazuje

podstawę

określoną

w

§

1. Zachowanie

wymagań

konstrukcyjnych skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. podlega badaniu przez

Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega

sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi

a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że każde wymaganie

przewidziane w wymienionym przepisie ma charakter samoistny, powinno być

zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia

20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, niepubl.).

Obok wymogów określonych w § 1 pkt 1-3, 5 i 6 przepis art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez

wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Niezbędne jest zatem dokonanie

wyodrębnionego

wywodu

i

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody

ze

wskazaniem, że już nastąpiła oraz określeniem jej zakresu i rozmiaru. Skarżący

powinien nadto wykazać w skardze istnienie związku przyczynowego pomiędzy

szkodą a zaskarżonym wyrokiem. Wymogu tego nie spełnia wskazanie przez

pozwanego,

że

zaskarżony

wyrok

podtrzymuje

niesłuszne

rozstrzygnięcie

o zasądzeniu na rzecz powoda kwoty 4.137,53 zł oraz kosztów postępowania

sądowego. Zaznaczyć też należy, że jako wartość przedmiotu zaskarżenia została

wskazana kwota 4.137,53 zł, natomiast z twierdzenia o wyrządzeniu szkody zdaje

się wynikać, że skarżący wskazuje jako szkodę również koszty postępowania, które

nie mogą być traktowane jako szkoda w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.), wobec

czego orzeczono jak w sentencji.

db