V CNP 70/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 70/07

POSTANOWIENIE

Dnia 5 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Z. S. i A. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w J.

z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie ze skargi dłużników Z. S. i A. S.

przy uczestnictwie W. S.

skarga na czynności komornika,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy

oddalił zażalenie dłużników A. S. i Z. S. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia

12 października 2006 r. w sprawie ze skargi na czynności komornika.

Uczestnicy postępowania […]w dniu 12 lutego 2007 r. wnieśli skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu

Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem

lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga

sporządzona i wniesiona została osobiście przez uczestników postępowania,

a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1

k.p.c.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zawiera

nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 424 8 § 1 k.p.c.).

jc