Legislator Case Law & Legislation
V CNP 69/11 AI generated

V CNP 69/11 · Sąd Najwyższy

Case Number V CNP 69/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Skarżący nie

Legislator headnote

AI generated

art. 5192 § 2 k.p.c, art. 4248 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; V CNP 69/11 · Sąd Najwyższy: Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Skarżący nie

Keywords

AI generated
art. 5192 § 2 k.p.c art. 4248 § 2 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 5192 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 69/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi S. D.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r.,

w sprawie z wniosku B. D.

przy uczestnictwie S. D.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestnik postępowania S. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r.

w sprawie o podział majątku wspólnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c. w sytuacji, gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W przedmiotowej sprawie była możliwość zaskarżenia postanowienia Sądu

Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Skarżący nie

skorzystał z tej możliwości i nie wykazał, aby w jego w sprawie rzeczywiście

zachodził nadzwyczajny przypadek dopuszczalności skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uczestnik postępowania

konsekwentnie nie podejmował korespondencji w sprawie, wysyłanej na wskazany

przez

siebie

adres,

dobrowolnie

rezygnując

tym

samym

z

możliwości

podejmowania w toku sprawy czynności procesowych. W istocie skarżący

zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia środki odwoławcze przysługujące mu na zasadach ogólnych.

Jeżeli

strona

miała

obiektywną

możliwość

skorzystania

z

instancji

odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to

skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Następuje

to

zarówno

przy

świadomej

rezygnacji

z

wniesienia

środka

odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania

z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r.,

V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy

odrzucił skargę.