V CNP 69/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 69/08

POSTANOWIENIE

Dnia 6 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Z. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku częściowego Sądu

Rejonowego w T. z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt I C (…) [I WSC (…)]

w sprawie z powództwa Międzynarodowej Korporacji Gospodarczej "I.(…)" Spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością w T.

przeciwko Z. S. i Z. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

aktualizuje się wówczas, gdy niezgodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z

art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c. – polega na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej

żadnych wątpliwości (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V

CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174).

Skarżący zakwestionował prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 28

października 2005 r., uwzględniający powództwo. Zaskarżenie wyroku pierwszoinstancyjnego dopuszczalne jest jednak w sytuacji bardzo wyjątkowej (zob. art. 424 1 § 2

k.p.c.). Skarżący z przyczyn leżących po jego stronie utracił możliwość kontroli

instancyjnej (apelacyjnej) kwestionowanego orzeczenia, co jest równoznaczne z

brakiem „wyjątkowego wypadku” wymienionego w art. 424 1 § 2 k.p.c. Nie odniósł się też

do merytorycznej treści wyroku, wszechstronnie uzasadnionego przez Sąd Rejonowy,

zatem nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody wskutek wydania tego orzeczenia (art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.).