V CNP 68/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 68/08

POSTANOWIENIE

Dnia 6 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi W. C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w O.

z dnia 8 lutego 2006 r., sygn. akt VI C (…) [VI WSC (…)]

w sprawie z powództwa W. C. i B. C.

przeciwko J. W. i „M.(…)” Spółce z o.o. w K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 8 lutego 2006 r. [sygn. akt VI C (…)] powód

W. C. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub

doktorem

habilitowanym

nauk

prawnych,

adwokatem,

radcą

prawnym,

radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem

istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art.

130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona

została osobiście przez powoda, a zatem bez zachowania przymusu adwokackoradcowskiego.

Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1

k.p.c.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem

nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).