V CNP 67/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 67/07

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi W. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w C.

z dnia 22 września 2005 r., w sprawie z powództwa A. B. i P.B.

przeciwko W. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2007 r.

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 września 2005 r. Sąd Okręgowy w C.

oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 16 marca 2005

r.

Pozwana wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej

wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem

lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga

sporządzona i wniesiona została osobiście przez pozwaną W. M., a zatem bez

zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 424 5 § 1

k.p.c.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

db