V CNP 61/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 61/11

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi Klubu Sportowego "U." w K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 grudnia 2010 r.,

w sprawie z powództwa Klubu Sportowego "U." w K.

przeciwko Gminie K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2012 r.,

1. odrzuca skargę.

2. zasądza od Klubu Sportowego "U." w K. na rzecz Gminy K.

kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów

postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Skarga

strony

pozwanej

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia z dnia 2 grudnia 2010 r.

została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego. Zdaniem skarżącego

wyrok ten jest niezgodny z art. 416 k.c., art. 716 k.c. oraz art. 316 k.c.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

z punktu widzenia jej wymogów, powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma

procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka

prawnego w art. 4245 § 1 k.p.c.

Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do

uznania środka wniesionego przez skarżącego za skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424 2 § 1

k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych

w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 424 8 § 1

k.p.c.). Należy do nich między innymi wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Klub Sportowy „U." w K. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

wyroku Sądu Okręgowego w O. ograniczył się do stwierdzenia, że jego zaskarżenie

w drodze skargi kasacyjnej nie było możliwe ze względu na treść art. 3982 k.p. Nie

stanowi to spełnienia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W

orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo

wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwała

skarga kasacyjna lub skarga o wznowienie postępowania nie odpowiada

wymogowi wykazania, ze wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w

drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest

przedstawienie

odpowiedniego

wywodu

prawnego

pozwalającego

uznać,

że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia

przy pomocy

dostępnych

środków

prawnych.

Niewystarczające

jest

samo

stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem

właściwych przepisów prawa.

Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 1

k.p.c.

jw