V CNP 61/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 61/08

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi Gminy Ś.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w J.

z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa Gminy Ś.

przeciwko „A.J." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia

2009 r.,

1.) umarza postępowanie w sprawie;

2.) zasądza od Gminy Ś. na rzecz A.J. - spółki z o.o. kwotę

1217 zł (jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem

zwrotu kosztów procesu.

Uzasadnienie

Gmina

Ś.

złożyła

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 17 kwietnia 2008 r.

twierdząc, że odrzucenie jej pozwów (połączonych do jednoczesnego rozpoznania

w trybie art. 219 k.p.c.) rażąco naruszyło jej prawo do sądu wyrażone w art. 1 i 2

k.p.c. oraz w art. 45 ust. 1 i 177 Konstytucji.

Występująca w sprawie [...] jako strona pozwana – Spółka z o.o. „A.J.”

wniosła w sprawie skargowej o oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów

postępowania w wysokości 3 617 zł.

Pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżąca cofnęła skargę, ponieważ

uchwałą z dnia 18 grudnia 2008 r. (III CZP 116/08) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że

w sprawie z powództwa gminy o zapłatę kwoty z tytułu dodatkowej opłaty rocznej

ustalonej decyzją podjętą na podstawie art. 63 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) droga

sądowa jest niedopuszczalna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Cofnięcie skargi przez Gminę Ś. jest skuteczne, w związku z czym należało

umorzyć postępowanie w sprawie skargowej (art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art.

39821 k.p.c. i art. 42412 k.p.c.).

Biorącej udział w sprawie skargowej Spółce z o.o. „A.J.” przysługuje zwrot

kosztów postępowania z tytułu zastępstwa prawnego (art. 203 § 2 k.p.c. w związku

z art. 391 § 2 k.p.c., 39821 k.p.c. i 42412 k.p.c.), ale w wysokości niższej niż żądana.

Należy w szczególności podkreślić, że sprawa ze skargi przewidzianej w art. 424 1

k.p.c. nie jest kontynuacją sprawy zakończonej

prawomocnie kwestionowanym

orzeczeniem, lecz jest nową sprawą o charakterze odszkodowawczym, stanowiącą

pierwszą fazę postępowania odszkodowawczego przeciwko Skarbowi Państwa za

niezgodne z prawem działanie sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 § 1

k.p.c. w związku z art. 417 § 1 k.c. i art. 4171 § 2 k.c.). Wartością przedmiotu

sprawy skargowej jest przedstawiona przez skarżącego wartość szkody (tu: kwota

43 885,60 zł) i wyłącznie od tej kwoty należy obliczyć koszty zastępstwa prawnego,

przy uwzględnieniu, że ten sam radca reprezentował pozwaną Spółkę w sprawie

[...]. Wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego wynosi więc 1 200 zł (§ 6 pkt 5

w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powiększone o kwotę

opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).