V CNP 54/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 54/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi A.K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 29 września 2008 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa A.Ś.

przeciwko P.W. i A.K.

o opróżnienie lokalu mieszkalnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2009 r.,

1.) odrzuca skargę;

2.) nie obciąża skarżącej kosztami postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 29 września 2008 r. Sąd Okręgowy w W., na

skutek apelacji pozwanych P.W. i A.K., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. z

dnia 22 lutego 2008 r. w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego.

Wyrok Sądu Okręgowego pozwana A.K. zakwestionowała skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Domagała się

uchylenia w całości zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu

Rejonowego i oddalenie powództwa o eksmisję. W skardze zarzuciła rażące

naruszenie art. 222 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od

którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,

wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, wskazania przepisu

prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazania,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe – także uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.

Każde z wymagań przewidzianych w art. 424 5 § 1 k.p.c. ma charakter

samoistny, co oznacza, że powinno być spełnione samodzielnie, a skarga

niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest brakiem nienaprawialnym

w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

W

skardze

wniesionej

przez

pełnomocnika

pozwanej

nie

uprawdopodobniono rozmiaru poniesionych szkód, ponieważ skarżąca stwierdziła

jedynie, że „wskutek wydania zaskarżonego wyroku doszło do utraty przez

pozwanych uprawnienia do korzystania z mieszkania”.

Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest spełniona, jeżeli skarżąca

wykaże jej rodzaj i realny rozmiar (por. postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r.,

III CNP 4/05 OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przeprowadzenie

odpowiedniego wywodu wskazującego na czas powstania szkody oraz na istnienie

związku przyczynowego między nią, a wydaniem objętego skargą prawomocnego

orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Wniesiona skarga takiego wywodu

nie zawiera.

Należy także stwierdzić, że wywiedziona przez pełnomocnika pozwanej

skarga jest wyrazem niezrozumienia tej instytucji, świadczy o tym sformułowany

wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia sądu pierwszej

instancji. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i nie może być traktowana wyłącznie

jako środek prowadzący do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną

z rozstrzygnięcia sądu.

Należało w konsekwencji odrzucić skargę i orzec o kosztach postępowania

skargowego (art. 4248 § 1 k.p.c. oraz art. 102 k.p.c.).