Legislator Case Law & Legislation
V CNP 47/12 AI generated

V CNP 47/12 · Sąd Najwyższy

Case Number V CNP 47/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

422/10) H. K. i Z. K. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 1 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 130 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; V CNP 47/12 · Sąd Najwyższy: 422/10) H. K. i Z. K. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia

Keywords

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c art. 871 § 2 k.p.c art. 130 k.p.c art. 4248 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c
wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także w art.
art. 871 § 2 k.p.c
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
art. 130 k.p.c
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 4248 § 1 k.p.c
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
V CSK 422/10
Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt V CSK 422/10

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 47/12

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Z. K. i H. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt V CSK 422/10

w sprawie z powództwa Z. K. i H. K. działającej

w imieniu własnym i jako następca prawny powódki Z. L.

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych – Oddział Terenowy, A. S. i K. S.

o ustalenie nieważności aktu notarialnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lipca 2012 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r. (sygn. akt V CSK

422/10) H. K. i Z. K. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia

wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także w art. 4241a § 1 k.p.c.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem

lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

Skarżący, którzy nie należą do kręgu osób wskazanych wyżej, sporządzili

i wnieśli skargę osobiście. Nie zostało zatem zachowane wymaganie z art. 87 1 § 1

k.p.c.

Zgodnie z kolei z brzmieniem art. 4241a § 1 k.p.c. od wyroków sądu drugiej

instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, oraz od orzeczeń Sądu

Najwyższego skarga nie przysługuje. Wniesiona przez skarżących skarga o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

dotyczy

postanowienia Sądu Najwyższego, którym odmówiono przyjęcia do rozpoznania

skargi kasacyjnej powodów.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

md