V CNP 32/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 32/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi A. K. i I. F.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II Ca 1217/13‎w sprawie z powództwa L. O. ‎przeciwko A. K. i I. F.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2015 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania: zasądza od skarżących solidarnie na rzecz L. O. kwotę 1217 ( jeden tysiąc dwieście siedemnaście ) zł tytułem kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

W sprawie z powództwa L. O. przeciwko A. K. i I. F. o zapłatę Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 27 maja 2013 r. uwzględniającego powództwo. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, skarżące A. K. i I. F. wskazały na niezgodność tego wyroku z art. 120 § 1 k.c. Sąd Najwyższy zważył co następuje:Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.

Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą musi więc mieć charakter kwalifikowany, elementarny, oczywisty tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06 nie publ.).Uzasadnienie wniesionej skargi nie przedstawia argumentacji, która dawałaby podstawę do stwierdzenia tego rodzaju kwalifikowanej niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, 39821 i 42412 k.p.c. przy uwzględnieniu stawek wynagrodzenia przewidzianych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.

Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).