V CNP 32/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 32/07

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi W. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 5 lipca 2006 r.,

w sprawie z powództwa W. W.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "S."

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki

złożoną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie o

ustalenie nieważności wypowiedzenia umowy najmu.

Powódka W. W. wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego

wyżej wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje

tylko

wtedy,

gdy

przez

wydanie

prawomocnego

orzeczenia

niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego względu wśród

tzw.

konstrukcyjnych

wymagań

skargi

przewidziano

obowiązek

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza

złożenie przez skarżącą w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze

wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.

Wykazanie, że działanie sądu było bezprawne, czyli że wskutek zastosowania

prawa doszło do jego naruszenia, jest jednym z istotnych elementów uzasadnienia

skargi.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody nie może polegać jedynie na

samym twierdzeniu skarżącej o istnieniu szkody, w takim bowiem wypadku

wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. byłoby tylko formalnością.

Obowiązkiem skarżącej jest zatem również wiarygodne uzasadnienie tego

twierdzenia, albo poprzez powołanie się na ustalenia wynikające z akt sprawy, albo

poprzez przytoczenie nowych dowodów, w świetle których można zakładać

powstanie szkody wskutek wydanego orzeczenia (por. postanowienie z 11 sierpnia

2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16; postanowienie z 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, niepubl.).

Wniesiona przez pełnomocnika skarżącej skarga nie ma dostatecznie

usprawiedliwionych podstaw. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia jest takim środkiem prawnym, który sytuuje się

pomiędzy zakończonym prawomocnie postępowaniem a nowym postępowaniem,

które ewentualnie toczyć się będzie między jedną ze stron tego postępowania

a Skarbem Państwa w sprawie o odszkodowanie. Niewątpliwie jednak celem

wniesienia skargi jest przesądzenie istnienia przesłanki, o której mowa w art. 417 1 §

2 k.c. (por. uchwałę z dnia 26 października 2005 r. składu 7 sędziów mającą moc

zasady prawnej, sygn. akt III BZP 1/05; OSNC 2006/5/78). Stąd też położenie

szczególnego nacisku na przesłankę wyrządzenia stronie szkody wydaniem

prawomocnego orzeczenia.

Z treści skargi natomiast wynika, że skarżąca inaczej postrzega cel

i charakter skargi, wyraźnie traktując ją jako sposób rekompensaty za skutki

nagannych niewątpliwie czynów, do jakich dopuściła się wnuczka skarżącej. Takie

postawienie problemu doprowadziło skarżącą do niewłaściwego uzasadnienia

skargi, która nie może odnieść pożądanego przez nią skutku, gdyż w postępowaniu

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy

ani nie rozpatruje sprawy co do istoty, ani - poza przypadkiem, o którym mowa

w art. 42411 § 3 k.p.c. - nie może uchylić zaskarżonego orzeczenia. Może jedynie

stwierdzić (tj. ustalić na potrzeby dalszego, odrębnego postępowania procesowego

przeciwko Skarbowi Państwa), że zaskarżone orzeczenie w sposób rażący

i oczywisty naruszyło prawo.

Pełnomocnik skarżącej podniósł, że „wydany wyrok naraził W. W. na szkodę

pozbawienia jej własnego lokalu mieszkalnego”. W niniejszej sprawie bezspornie

ustalono, że powódkę łączyła z pozwaną Spółdzielnią Mieszkaniową umowa najmu

lokalu mieszkalnego, zatem nie może być mowy o szkodzie wynikającej z

pozbawienia skarżącej „własnego lokalu mieszkalnego”. Na marginesie należy

zauważyć, że skarżąca niewątpliwie stała się ofiarą nagannego zachowania swojej

wnuczki, której to działania spowodowały w konsekwencji, między innymi,

wypowiedzenie

umowy

najmu

lokalu

mieszkalnego

przez

Spółdzielnię

Mieszkaniową i to właśnie od wnuczki powinna domagać się naprawienia szkody.

Skarb Państwa nie może być w okolicznościach niniejszej sprawy właściwym

adresatem roszczenia o naprawienie szkody wynikającej z wypowiedzenia umowy

najmu lokalu mieszkalnego, w sytuacji gdy pozwana spółdzielnia spełniła nakazane

przepisami prawa wymagania dokonania wypowiedzenia umowy najmu.

W konsekwencji należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc