V CNP 30/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 30/06

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi Powiatu W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt[...]

w sprawie z powództwa Gminy Miasta B.

przeciwko Powiatowi W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 kwietnia 2006 r.,

oddala skargę.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Ś. wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2005 r. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w W. z dnia 20 grudnia 2004 r. w ten sposób, że zasądził od

pozwanego Powiatu W. na rzecz powodowej Gminy Miasta B. 22.990 zł z

ustawowymi odsetkami od dnia 31 maja 2004 r. i obciążył pozwanego kosztami

procesu. Zasądzona kwota stanowi część wynagrodzenia nauczyciela zwolnionego

z obowiązku świadczenia pracy w Szkole Podstawowej w B., ze względu na

pełnioną w okresie od 1 września 2002 r. do 31 marca 2004 r. funkcję

przewodniczącego Zarządu Międzygminnego ZNP, obejmującego swoim zasięgiem

także szkoły i placówki oświatowe prowadzone przez stronę pozwaną. Podstawą

prawną uwzględnienia powództwa był art. 341 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o

związkach zawodowych (t. jed. Dz. U. 2001, nr 79, poz. 854, ze zm.) - dalej: „uozz”.

Pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego

orzeczenia, zarzucając, iż zostało wydane z naruszeniem art. 34 uozz, art. 3 k.p.

oraz art. 18 i art. 18 a ustawy z dnia 26 listopada o finansach publicznych (t. jed.

Dz. U. 2003, nr 15, poz. 148, ze zm.).

Powód wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

sprawie, której dotyczy skarga, chodziło o rozłożenie kosztów

wynagrodzenia nauczyciela zwolnionego z obowiązku świadczenia pracy w szkole

prowadzonej przez powodowa Gminę - z racji piastowania przez niego funkcji

związkowej w Zarządzie Międzygminnym ZNP - pomiędzy tę szkołę a innymi

placówkami oświatowymi, które obejmowała swoją działalnością

organizacja

związkowa. Z pozwem o zasądzenie odpowiedniej kwoty wystąpiła Gmina B.,

prowadząca szkołę, w której zatrudniony był nauczyciel oddelegowany do pracy

związkowej na szczeblu międzygminnym. Pozwanym został Powiat W., do którego

zadań należało prowadzenie placówek, obsługiwanych przez tę organizację

związkową.

Wbrew zarzutom skargi, wyrok Sądu Okręgowego zasądzający dochodzone

roszczenie nie narusza wskazanych w niej przepisów prawa. Przepis art. 34 1 uozz,

mający tu zasadnicze znaczenie, ustanawia materialnoprawną zasadę rozłożenia

kosztów pomiędzy pracodawców objętych działaniem międzyzakładowej organizacji

związkowej, nie przesądzając tego, jak ewentualne roszczenia z tego tytułu mają

być realizowane w procesie. Wedle tej zasady powinno nastąpić dobrowolne

rozliczenie kosztów pomiędzy poszczególnymi szkołami i innymi placówkami

oświatowymi,

korzystającymi

z

działalności

międzyzakładowej

organizacji

związkowej. Jest zaś rzeczą jasną, że w procesie cywilnym roszczenia te mogą być

dochodzone tylko przez podmiot mający zdolność sądową (tu gmina) przeciwko

podmiotowi wyposażonemu w taki sam przymiot procesowy. Chodzi tu bowiem nie

o należność z zakresu prawa pracy, gdzie zdolność sądowa przysługuje każdemu

pracodawcy, niezależnie od tego czy ma osobowość prawną, lecz o swoiste

roszczenie regresowe, dochodzone na zasadach ogólnych. Dlatego prawidłowo

z roszczeniem tym wystąpiła nie szkoła, która wypłaciła całość wynagrodzenia

zatrudnianemu nauczycielowi oddelegowanemu do pracy związkowej, gdyż nie ma

ona osobowości prawnej, lecz prowadząca tę szkołę gmina. Prawidłowo też został

pozwany powiat, prowadzący placówki oświatowe, obsługiwane przez organizację

związkową na szczeblu międzygminnym, gdyż same te placówki nie mają zdolności

sądowej. Jak bowiem trafnie przyjął Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia

20 lutego 2002 r. III RN 211/00 (OSNP 2002, nr 15, poz. 348), podmiotem

prowadzącym szkołę na podstawie art. 5 ust1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września

1991 r. o systemie oświaty (t. jed. Dz. U. 1996, nr 67, poz. 329, ze zm.) jest

wyposażona w osobowość prawną właściwa wspólnota samorządowa. W sprawie,

której dotyczy skarga, był to Powiat W. Dlatego też zarzut naruszenia przez Sąd

w zaskarżonym wyroku art. 341 uozz jest bezpodstawny.

Chybione są także pozostałe zarzuty skargi. Powołany w skardze art. 3 k.p.

definiuje pojęcie pracodawcy na potrzeby roszczeń ze stosunku pracy. Jak już

o tym wspomniano, skarżony wyrok nie dotyczy tej kategorii spraw, a zatem

stronami w niej nie mogły być placówki oświatowe nie mające osobowości prawnej.

Z kolei art. 18 i art. 18 a ustawy o finansach publicznych regulują sposób

finansowania jednostek budżetowych, nie odnoszą się zaś do zobowiązań

powstałych w trakcie prowadzonej przez te jednostki działalności, zatem przepisy

te nie miały zastosowania w sprawie.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu (art. 42411 § 1 k.p.c.).