V CNP 25/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 25/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi W. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 28 grudnia 2005 r., sygn. akt I ACa (…) [I WSC (…)]

w sprawie z powództwa S. R.

przeciwko W. K.

o zapłatę

oraz z powództwa wzajemnego W. K.

przeciwko S. R.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2005 r. [sygn. akt II Ca (…)] Sąd Apelacyjny oddalił

apelację pozwanych-powodów wzajemnych od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia

20 stycznia 2005 r. w sprawie o zapłatę.

Pozwany-powód wzajemny W. K. zaskarżył w całości wyrok Sądu Apelacyjnego

skargą

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę „art. 126 k.p.c., a w momencie wniesienia

pozwu art. 16 ustawy o kosztach sądowych polegającej na przyjęciu, iż powód opłacił

jedynie pozew w postępowaniu upominawczym, zaś po sprzeciwie pozwanych nie

dopłacił do pozwu jak też nie złożył wniosku o zwolnienie od kosztów".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać - obok oznaczenia orzeczenia, od którego

została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wniosku o

stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem i wskazania przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne - także uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody przewidziane w art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c. wymaga przedstawienia wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda

została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek

przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem.

Skarżący nie wskazał, że związana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda

powstała. Nie uprawdopodobnił ani rozmiaru poniesionych szkód, ani też nie wykazał ich

związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Nie jest spełnieniem wymagania z

art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie skarżącego, że „straty wyceniam na kwotę 26034

zł z odsetkami i kosztami co wynosi obecnie 45000 zł bo na taką kwotę posiada powód

w sprawie tytuł wykonawczy przeciwko pozwanemu".

Ze skargi pozwanego wydaje się wynikać, że poniesienie szkody utożsamia on z

tym, że przeciwnik procesowy rzekomo „nie opłacił powództwa w całości", a dopiero w

wyroku sąd obciążył kosztami pozwanych solidarnie nakazując pobrać od nich koszty od

zasądzonego roszczenia. Z treści skargi wynika także niezrozumienie istoty skargi z art.

4241 k.p.c. z tej racji, że strona przeciwna zwolniona z kosztów nie może domagać się

odszkodowania za to, iż „powództwo nie było opłacone w całości a jedynie w

postępowaniu upominawczym". Stanowisko skarżącego zaprezentowane w skardze jest

błędne i oznacza, że skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody, jako

nieodzownej przesłanki skargi (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wniesiona skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 424 5 § 1 pkt 3

k.p.c., ponieważ w skardze nie zawarto wskazania przepisu prawa, z którym orzeczenie

jest niezgodne.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8 § 1

k.p.c.).