V CNP 212/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 212/07

POSTANOWIENIE

Dnia 26 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi A. P.

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego w J.

z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt II Cz (…) [II WSC (…)]

w sprawie ze skargi A. P.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Rejonowego w B.

z dnia 20 września 2001 r., sygn. akt Nc (…)

w sprawie z powództwa P. B.

przeciwko A. P.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt II Cz (…), Sąd

Okręgowy w J. oddalił zażalenie pozwanego A. P. na postanowienie odrzucające jego

skargę o wznowienie postępowania w sprawie I Nc (…).

Na postanowienie Sądu Okręgowego skarżący A. P. wniósł skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących

stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wyjątkowych wypadkach,

określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje także od prawomocnego

orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o

odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania należy uznać za orzeczenie kończące

postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 4241 k.p.c. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 22 listopada 1966 r., II UZ 7/96, OSNAPUS 1997 r., nr 12., poz.

226). Istotne jednak w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotem skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie orzeczenie,

przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda (art. 424 1 § 1 i art. 4245 § 1

pkt 4 k.p.c.). Zaskarżone postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie

odrzucające skargę o wznowienie postępowania wywołuje tylko stan potwierdzający,

że wzruszenie orzeczenia merytorycznego nie było możliwe w drodze przysługujących

stronie środków prawnych.

W niniejszej skardze skarżący nie wykazał, że przez wydanie kwestionowanego

orzeczenia została mu wyrządzona szkoda. Stwierdził, że w wyniku funkcjonowania w

obrocie prawnym podrobionych dokumentów, pozwany poniósł szkodę w wysokości

29.911,50 zł. Na taką bowiem kwotę opiewał weksel oraz deklaracja wekslowa, na

podstawie których wydano nakaz zapłaty w sprawie l Nc (…) z dnia 20 września 2001 r.

Tego orzeczenia skarżący jednak nie zaskarżył, a gdyby nawet to zrobił, skarga

zostałaby odrzucona, gdyż zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Sąd Najwyższy

w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, mającej

moc zasady prawnej, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września

2004 r. i później, a nakaz zapłaty w sprawie I Nc (…) uprawomocnił się przed tą datą.

Mając na względzie wskazane przyczyny, należało orzec, jak w sentencji (art.

4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).