V CNP 2/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 2/12

POSTANOWIENIE

Dnia 9 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Ł. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 28 lipca 2011r., w sprawie z powództwa J. R.

przeciwko Ł.J.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego

od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie o zapłatę.

Wyrok

Sądu

Okręgowego

pozwany

Ł.

J. zakwestionował

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu

w całości orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 227 k.p.c., art. 228 k.p.c., art. 232

k.p.c. w związku z art. 6 k.c. w związku z art. 233 k.p.c. Wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku w całości, uznanie apelacji pozwanego za zasadną, a także

o wstrzymanie wykonalności wyroku sądu pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być

zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru

postępowania

przed

Sądem

Najwyższym

oraz

z

funkcji

tego

Sądu

ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością

sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).

Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających

i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżącego dotyczą wyłącznie problematyki ustaleń

faktycznych, a wywody skarżącego stanowią wyłącznie polemikę z oceną materiału

dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające w sprawie.

Należy także stwierdzić, że wywiedziona przez pełnomocnika pozwanego

skarga jest wyrazem niezrozumienia tej instytucji, świadczą o tym sformułowane

m.in. wnioski o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz o wstrzymanie

wykonalności orzeczenia sądu pierwszej instancji. Skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem

zaskarżenia i nie może być traktowana wyłącznie jako środek prowadzący

do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia sądu.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).