Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 176/06 AI generated

V CNP 176/06 · Sąd Najwyższy

Case Number V CNP 176/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także 2003 r. Z tego powodu wyrok Sądu Rejonowego w C. jest niezaskarżalny skargą o

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 2 k.p.c, art. 130 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; V CNP 176/06 · Sąd Najwyższy: 78; a także 2003 r. Z tego powodu wyrok Sądu Rejonowego w C. jest niezaskarżalny skargą o

Keywords

AI generated
art. 871 § 2 k.p.c art. 130 k.p.c art. 4248 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 2 k.p.c
prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest
art. 130 k.p.c
braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 4248 § 1 k.p.c
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 176/06

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi G. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w C.

z dnia 29 stycznia 2003 r., w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa

Energetycznego

Systemy Ciepłownicze S.A. w C.

przeciwko A. L. i in. ,

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem zaocznym z dnia 29 stycznia 2003 r. Sąd Rejonowy w C. zasądził

między innymi od G. i E. małżonków G. solidarnie kwotę 59,97 zł i orzekł o

kosztach postępowania.

Wyrok został zakwestionowany przez skarżącego G. G. skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r.

(uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego mająca moc zasady prawnej

z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006,

nr 1, poz. 15). Natomiast zakwestionowany wyrok został wydany 29 stycznia

2003 r. Z tego powodu wyrok Sądu Rejonowego w C. jest niezaskarżalny skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87 1

k.p.c.). Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga

wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem,

profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą

prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest

dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania

braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc