V CNP 168/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 168/06

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. M. i D. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 25 sierpnia 2005 r., w sprawie z powództwa H. L.

przeciwko M. M. i D. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2005 r. Sąd Okręgowy w G.

oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 8 listopada

2004 r. w sprawie o zapłatę. Zmienił natomiast zaskarżony wyrok w zakresie

wysokości odsetek ustawowych.

Pozwani M. M. i D. M. wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem

wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego. Zarzucili zaskarżonemu wyrokowi

„obrazę

przepisów

prawa

procesowego

poprzez

pominięcie

dowodów

świadczących na niekorzyść powoda; poczynienie ustaleń stanu faktycznego w

oparciu o wybiórczo potraktowany materiał dowodowy; naruszenie zasady

swobodnej oceny dowodów poprzez ich dostosowanie do przyjętej przez Sąd

koncepcji dotyczącej stanu faktycznego; naruszenie przepisu art. 627 k.c. poprzez

zasądzenie od pozwanego M. M. kwoty nienależnej powodowi nawet przy

poczynionych przez Sąd ustaleniach".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 4244 zdanie drugie k.p.c. wyraźnie stanowi, że podstawą skargi

nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to

z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu

ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawujący nadzór nad działalnością sądów

powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów

pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być

kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżących (w tym zarzut „obrazy przepisów prawa

procesowego" bez wskazania chociażby konkretnych artykułów) są w istocie

związane z problematyką ustaleń faktycznych i korzystaniem z określonych

środków dowodowych. Także wskazanie przez skarżących na naruszenie art. 627

k.c. nie czyni w żadnym razie zadość wymaganiu oparciu skargi na naruszeniu

prawa materialnego.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów

jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4,

poz. 76; z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r.,

V CNP 55/06, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc