V CNP 16/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 16/05

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi J. S. i J. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie J. S. i J. S. przeciwko A. H. o

zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pełnomocnik skarżących – wykonując zarządzenie Przewodniczącego Sądu

Okręgowego w B. o nadesłanie pełnomocnictwa do złożenia skargi – przedstawił

pełnomocnictwo procesowe mocodawców upoważniające „do prowadzenia sprawy z

powództwa J. i J. S. przeciwko A. H. we wszystkich instancjach”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia (art. 4241 – 42412 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego

prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji (wyjątkowo –

pierwszej instancji). Skarga ta jest nowym, nadzwyczajnym środkiem umożliwiającym

dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z

prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.).

Skarga nie zmierza do zmiany bądź uchylenia kwestionowanego orzeczenia i inicjuje

sprawę odrębną wobec sprawy zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem. Tym

samym umocowanie adwokata (radcy prawnego) do reprezentowania strony skarżącej

w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może

wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie

zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia

14 czerwca 2005 r., V CZ 61/05, nie publ.).

Zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w B. zasadnie zmierzało do

uzupełnienia skargi (art. 4245 § 2 k.p.c. w związku z art. 89 § 1 k.p.c. i art. 126 § 3

k.p.c.), ale nie zostało wykonane. Przedłożone pełnomocnictwo nie umocowuje bowiem

pełnomocnika do prowadzenia sprawy o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia (art. 4241 - 42412 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c.), lecz

powtarza umocowanie zamieszczone w prawomocnie zakończonej sprawie o zapłatę.

Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).