V CNP 15/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 15/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…) [WSC (…)]

w sprawie z powództwa M. S.

przeciwko A. K.

o rozwód,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2008 r.,

1.)

odrzuca skargę;

2.)

zasądza od M. S. na rzecz A. K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem

kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2007 r. Sąd Apelacyjny, na skutek

apelacji pozwanej A. K., zmienił wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 września 2006 r.

w sprawie o rozwód.

Powód M. S. domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem wyroku Sądu

Apelacyjnego w całości. W skardze zarzucił obrazę prawa procesowego w postaci art.

316 § 1 k.p.c., art. 233 w związku z art. 328 § 2 k.p.c. Wskazał, że szkoda powoda

polega na tym, iż został on obciążony kwotą 1360 zł tytułem kosztów procesu, a także

został uznany za jedynego winnego rozpadowi małżeństwa, w konsekwencji „powód w

nieograniczonym czasie może zostać zobowiązany do świadczenia alimentacyjnego na

rzecz pozwanej, jak również został on pozbawiony prawa do roszczenia wzajemnego w

tym zakresie".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać - obok oznaczenia orzeczenia, od którego

została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wniosku o

stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem i wskazania przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne - także uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe.

Każde z wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny,

co oznacza, że powinno być spełnione samodzielnie, a skarga niespełniająca

któregokolwiek z nich dotknięta jest brakiem nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

W skardze wniesionej przez pełnomocnika powoda nie uprawdopodobniono

rozmiaru podniesionych szkód, ponieważ skarżący wskazał jako szkodę koszty procesu,

a także możliwość zasądzenia w przyszłości alimentów na rzecz byłego małżonka.

Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest spełniona, jeżeli skarżący wykaże jej

rodzaj i realny rozmiar, nie wystarcza tu tylko hipotetyczna możliwość jej wystąpienia

(por. postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05 OSNC 2006/1/16).

Niezbędne jest przeprowadzenie odpowiedniego wywodu wskazującego na czas

powstania szkody oraz na istnienie związku przyczynowego między nią, a wydaniem

objętego skargą prawomocnego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141).

Należy także wskazać, że Sąd Najwyższy wyjaśniał już, iż koszty procesu,

którymi strona została obciążona, nawet wtedy, gdy zostały uiszczone, nie stanowią

szkody uzasadniającej wniesienie skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c.

Wniesiona skarga podlega odrzuceniu także z tej przyczyny, że zarzucając

naruszenie prawa procesowego w istocie skarżący kwestionuje ustalenia faktów i ocenę

dowodów. Przepis art. 4244 zdanie drugie k.p.c. stanowi, że podstawą skargi nie mogą

być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zatem skarga powoda nie

została oparta na ustawowych podstawach.

Należało w konsekwencji odrzucić skargę i orzec o kosztach postępowania

skargowego (art. 4248 § 1 k.p.c. oraz art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).