V CNP 146/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedzarzucił naruszenie prawa procesowego (art. 99 k.p.c.) oraz § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
Legislator headnote
AI generatedart. 99 k.p.c, art. 4241 § 1 k.p.c, art. 4241 § 2 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; V CNP 146/06 · Sąd Najwyższy: 99 k.p.c.) oraz § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 146/06
POSTANOWIENIE
Dnia 6 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi S. T., pełnomocnika powoda Z.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Apelacyjnego w K.
z dnia 17 marca 2006 r., sygn. akt I 1 ACz …/05
w sprawie z powództwa Z. K.
przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Celnej w K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2006 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny w K. oddalił
wniosek S. T. będącego pełnomocnikiem powoda Z. K. o zasądzenie kosztów
zastępstwa procesowego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
w sprawie o zapłatę.
Postanowienie to zostało zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 i następne k.p.c.). Skarżący
zarzucił naruszenie prawa procesowego (art. 99 k.p.c.) oraz § 12 ust. 4 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego
z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) poprzez nieuwzględnienie kosztów
zastępstwa procesowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu
pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być
prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Można przyjąć, iż
chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka
drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały
składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP
44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001,
nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2,
poz. 22).
Zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. dotyczy oddalenia
wniosku pełnomocnika powoda o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z
tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Należy przyjąć, iż
wspomniane postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w
sprawie.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
db