V CNP 130/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 130/06

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi „C.” S.Ś., T.M. Spółki Jawnej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 lipca 2004 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa „C.” S.Ś., T.M. Spółki Jawnej

przeciwko "L." S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2006 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 25 września 2003 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił

powództwo „C.” S.Ś., T.M. Spółki Jawnej w sprawie o zapłatę.

Wyrokiem z dnia 22 lipca 2004 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok

w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę

27957 zł, a w pozostałej części apelację oddalił.

Wyrok Sądu Apelacyjnego został zaskarżony przez stronę powodową skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 1 i

następne k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W utrwalonym stanowisku Sądu Najwyższego skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od

orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (zob. uchwała składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05,

OSNC 2006r. nr 5, poz. 78, ponadto postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

12 lipca 2005 r., I CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15).

Jednocześnie art. 4241 § 1 k.p.c. wyraża zasadę, że przesłanką

dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest brak możliwości zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia.

W przedmiotowej sprawie zaskarżone orzeczenie podlegało kontroli kasacyjnej,

istniała zatem możliwość jego uchylenia. Skarżąca skorzystała z tej możliwości

wnosząc kasację, której postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2005 r. Sąd Najwyższy

nie przyjął do rozpoznania.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).