V CNP 13/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 13/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. M.

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACz (…) [WSC (…)]

w sprawie ze skargi M. M.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego

w W. z dnia 12 września 2003 r., sygn. akt I C (…) w sprawie z powództwa Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W.

przeciwko M. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt I A Cz (…),

Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie M. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z

dnia 22 lutego 2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

Na postanowienie Sądu Apelacyjnego M. M. wniósł skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było

i nie jest możliwe. W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 424 1 § 2 k.p.c., skarga

przysługuje także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Skarżący we wniesionej skardze kwestionuje postanowienie sądu drugiej instancji

oddalające

zażalenie

na

postanowienie

o

odrzuceniu

skargi

o

wznowienie

postępowania. Istotne jednak w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotem skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie

orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda (art. 424 1 § 1 i

art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Zaskarżone postanowienie o oddaleniu zażalenia na

postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania wywołuje tylko stan

potwierdzający, że wzruszenie orzeczenia merytorycznego nie było możliwe w drodze

przysługujących stronie środków prawnych.

W niniejszej skardze skarżący nie wykazał, że przez wydanie kwestionowanego

orzeczenia została mu wyrządzona szkoda. Stwierdził, że zaskarżonym orzeczeniem

skarżącemu została wyrządzona szkoda w postaci prowadzenia postępowania

egzekucyjnego przeciwko osobie nie będącej dłużnikiem na kwotę 31.567,90 zł. Taką

bowiem kwotę zasądził Sąd Okręgowy w W. wyrokiem zaocznym z dnia 12 września

2003 r. od M. M. na rzecz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Skarżącemu chodzi zatem o szkodę wyrządzoną przez wydanie wyroku zaocznego z

dnia 12 września 2003 r., a tego orzeczenia skarżący nie zaskarżył skargą z art. 424 1

i nast. k.p.c. Należy jednak wskazać, że gdyby nawet to zrobił, jego skarga zostałaby

odrzucona, gdyż zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Sąd Najwyższy w uchwale

składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, mającej moc

zasady prawnej, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września

2004 r. i później, a wyrok zaoczny w sprawie I C (…) uprawomocnił się przed tą datą.

Oddalenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania

miało tylko ten skutek, że potwierdzona została niemożność zmiany lub uchylenia

wyroku zaocznego z dnia 12 września 2003 r. w drodze środków prawnych (art. 424 1 § 1

in

fine

k.p.c.).

Nie zaktualizowały

się

natomiast

przesłanki

dopuszczające

zakwestionowanie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2007 r. skargą

przewidzianą w art. 4241 k.p.c.

Mając na względzie wskazane przyczyny, należało orzec, jak w sentencji

postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).